De groeiende invloed van de mens op de omgeving heeft verstrekkende gevolgen, zoals een verminderende biodiversiteit, het broeikaseffect en teruglopende visvangsten. Uiteindelijk wordt de gezondheid van de mens erdoor aangetast. Ik meen dat de reductie van leefgebieden van mensapen mogelijk aids veroorzaakt heeft. Het broeikaseffect heeft invloed op de toename van het aantal voedselvergiftigingen en de terugkeer van malaria naar gematigde streken. Bezuinigingen op de aanpak van deze problematiek, internationaal en thuis, tonen aan, dat de ogen hiervoor, nog altijd niet geopend zijn. Bij de meeste mensen zal het in een adem noemen van 'gezondheid en milieu' als eerste een beeld oproepen van door - de industrie geloosde complexe chemische stoffen-, die vervelende ziektes als kanker en geboorteafwijkingen veroorzaken.

Maar ook de fysieke gezondheid kan onder deze teruggang lijden. Zo is de natuur een bron van medicijnen en van informatie over gezondheid. Vele medicijnen zijn gebaseerd op natuurlijke ingrediënten of zijn synthetische kopieën daarvan. Maar ook voedselbronnen staan onder druk. Op dit moment wordt de visserij geconfronteerd met teruglopende vangsten van bepaalde soorten, veroorzaakt door overmatige bevissing. Het gevolg is het moeilijker toegankelijk worden van een gezonde en voorheen goedkope bron van eiwitten. Op langere termijn is van belang dat het genetisch materiaal van wilde planten en dieren noodzakelijk is om een gezond bestand aan landbouwgewassen en dieren te houden.

De eerste studies naar het effect van het broeikaseffect op de gezondheid concludeerden, dat voor de gematigde streken een positief effect te verwachten was. Een hogere omgevingstemperatuur resulteert in een lagere kans op aandoeningen van hart en bloedvaten. Recente studies geven echter ook negatieve effecten aan. Een rapport van het Britse gezondheidsministerie schat een toename van 10% van het aantal voedselvergiftigingen in en stelt ook dat een lokale vorm van malaria zou kunnen terugkeren. In principe zijn dit echter, mits onderkend, redelijk goed te bestrijden effecten, waarbij het van een gezondheidseffect een centenkwestie wordt. Het broeikaseffect zal echter ook verschuivingen van ecosystemen teweegbrengen, met verlies van biodiversiteit, dus potentieel een bijdrage leveren aan de effecten die in de vorige tekst beschreven worden.

Agressie

Agressie en onverschilligheid zijn groeiende maatschappelijke problemen. Ieder kind, iedere adolesent, iedere volwassene, elke man of vrouw heeft er in het dagelijkse leven mee te maken: als dader, als slachtoffer, als toeschouwer, als ouder, leerkracht of autoriteit. Er zijn zichtbare vormen van agressie, zoals slaan, schoppen of schelden. Maar ook minder zichtbare gedragingen, zoals roddelen, stelselmatig buitensluiten, of (digitaal) pesten, bestaan. Waar die agressie precies vandaan komt, is niet altijd even makkelijk te begrijpen. Ik benader dit fenomeen dan ook vooral vanuit een emotieperspectief, hoewel deze invalshoek niet nieuw is. Bij de behandeling zou het aanleren van emotionele vaardigheden een onderdeel moeten zijn om ervan te genezen. Bij agressief gedrag heeft men niet enkel te maken met boosheid, maar er is meer: er is ook de emotionele schaamte van de drift- of de koele kikker.

Schaamte

Er is ook overtuigend aangetoond, dat mensen sneller agressief worden wanneer ze worden blootgesteld aan onaangename fysieke omstandigheden, zoals hitte, koude, of pijn. Ook de aanwezigheid van wapens of andere cues, die met agressieve gedachten of gedragingen geassocieerd zijn, vergroten de kans op agressief of onverschillig en stoutmoedig gedrag. Voorts gedragen mensen zich agressiever na het zien van een gewelddadige film, of als ze geprovoceerd worden. Provocaties zijn stimuli van uiteenlopende aard, die onaangenaam zijn voor de persoon, op wie ze gericht zijn. Het kan gaan om fysieke provocatie, zoals een klap, stomp, of - in een experimentele situatie - een pijnlijke schok, verbale provocatie, zoals een belediging, straf, zoals het onthouden van privileges, een geldboete, of psychische schade (buitengesloten of uitgesloten worden). Provocaties worden algemeen gezien als de belangrijkste aanleiding voor agressie.

Bij kinderen is op een wat mildere manier zichtbaar gemaakt, dat het creëren van groepstegenstellingen in een zomerkamp een vergelijkbaar effect kan hebben. De algemene boodschap is, dat we vooral oog moeten hebben voor de omstandigheden waarin mensen verkeren, als we agressief gedrag willen begrijpen. En misschien nog belangrijker: agressie is niet zo uitzonderlijk, als we geneigd zijn te denken en ze is ook niet uitsluitend voorbehouden aan mensen met gewelddadige of agressieve neigingen. Onderzoek heeft aangetoond, dat velen onder ons zullen overgaan tot agressie, of soms zelfs tot ernstig geweld, mits men mindere omstandigheden creëert.

Agessieve interacties

Kinderen laten al op jonge leeftijd agressie zien. Peuters en kleuters slaan, bijten, krabben, duwen en schoppen, en vaak gaat het in deze agressieve interacties om het verwerven van bezittingen. Na het vierde jaar neemt deze fysieke agressie af. Kinderen ontwikkelen regulatievaardigheden en zijn steeds beter in staat hun doelen op een andere manier te bereiken en hun gedrag af te stemmen op de eisen van de omgeving. De frustratietolerantie neemt toe, onmiddellijke behoeftebevrediging is niet langer noodzakelijk en verbale vaardigheden maken het mogelijk om te zeggen wat je graag wilt en te onderhandelen over wie wat krijgt. Deze begrippen voeden de onverschilligheid.

Fysieke agressie en openlijke conflicten nemen tijdens de basisschoolperiode af. Vijandige, persoonsgerichte vormen van agressie nemen echter toe. Kinderen gaan begrijpen dat je iemand niet alleen fysiek pijn kunt doen, maar ook psychisch, door zijn of haar gevoelens te kwetsen, of door hem of haar te vernederen. Situaties die een daling van het gevoel van eigenwaarde inhouden, zijn vanaf dat moment een belangrijke bron van agressie. Iemand maakt een negatieve opmerking over je vaardigheden of je uiterlijk, heeft kritiek op je gedrag, of toont geen respect. Om te begrijpen is een uitstapje noodzakelijk naar een sociale emotie die een belangrijke functie heeft in het reguleren van de interacties tussen mensen, namelijk de emotionele schaamte.

Sociale afwijzing kan leiden tot schaamte

Wij mensen zijn sociale wezens, die behoefte hebben om gewaardeerd en aanvaard te worden door anderen. We willen graag dat anderen positief over ons denken en ons een aantrekkelijke interactiepartner vinden. Als we erin slagen deze reacties bij anderen op te roepen, dan voelen we ons gerespecteerd in een sociale groep. Om onze sociale belangen veilig te stellen, beschikken wij over een emotioneel waarschuwingssysteem. Het vermogen om schaamte te ervaren in situaties, waarin sociale afwijzing dreigt en onze positie in de groep gevaar loopt, kunnen we sociale bedreigingen opsporen. Door zelf evaluatie en door de reacties van anderen. Schaamte kan allereerst ontstaan in situaties, die zelfreflectie uitlokken. Je evalueert jezelf en komt tot de conclusie, dat je als persoon tekortschiet: je voelt je slecht, dom. onhandig, zwak of lelijk en dit heeft mogelijk gevolgen voor je relaties. Maar schaamte kan ook ontstaan zonder tussenkomst van negatieve, zelf evaluatie gedachten. Anderen kunnen onverschillig, ontwijkend, of negatief reageren, ook als je zelf niet het gevoel iets verkeerds gedaan hebt of tekort bent geschoten.

Mobiele telefoon, email, laptops, het was de bedoeling dat de vooruitgang ons leven zou verrijken, ons zou bevrijden van de grenzen aan communicatie. Wat velen echter beseffen is dat we leven in een nieuw soort slavernij. Het lijkt er dus op dat de gemiddelde volwassene helemaal niet onbetrokken in het leven staat, maar veeleer worstelt met onmachtgevoelens. Dat zou de stelling, dat de burger een kloof ervaart, tussen hemzelf en de maatschappij, bevestigen. Mensen haken dan maar af. Ze vinden dat het geen zin heeft moeite te ondernemen, als die moeite toch niets oplevert. Bovendien zijn er, zoals al zovelen hebben opgemerkt, tal van internationale ontwikkelingen, die de greep van de modale burger op zijn toekomstig lot vermindert: de uitgroei van de internationale organisaties zoals de EU, de Wereldbank, het IMF, maar ook de uniformisering die het gevolg is van de globalisering en voorts de informatisering, die mede het denken van individuen en volken stroomlijnt.

Het volstaat de fora van de kranten even door te nemen om te vernemen hoe de gemiddelde man of vrouw hierover denkt. Misschien is het idee dat de democratie wel eens van binnenuit en onbedoeld uitgehold wordt lang niet zo gek. Al langer bekend is het algemene menselijke onmachtgevoel tegenover de overmacht van de techniek . En er is vooral in intellectuele middens meer dan gewone bezorgdheid om het idee, dat de democratie een voorbijgaand verschijnsel zou kunnen zijn. Te veel van dat soort toestanden geeft voedsel aan berustinge en gelatenheid, die tenslotte nog maar één vraag toestaat: hoe kom ikzelf er het best uit?

Fenomenen zoals ik ze hierboven beschrijf, vinden dan meer ingang. Wie niet de kracht of de moed heeft zich in te zetten, wordt makkelijk door het gevoel bekropen, dat er van alles aan de gang is, waarvan men niet alleen niet het fijne afweet, maar waaraan men ook niets kan veranderen, of men stopt zijn eigen machteloosheid weg achter de alomgenoemde ‘kloof’. Zo verspreidt zich een algemeen gevoel van onbehagen. Ze zijn het bewijs van een getormenteerde collectieve ziel, een tormentering, die voor mij net de hoofdreden vormt waarom men zonodig voor enige tijd op een volledig onafhankelijke manier moet kunnen leven . 

In ons land zijn zo verschillende enquètes en tests gedaan, om de instelling en de gemoedstoestand van verschillende mensen te achterhalen. Van alle bekende Vlamingen is Evy Gruyaert de beste in vorm en moet Jean-Luc Dehaene het dringendst aan zijn conditie gaan werken. Zo oordelen de Vlamingen over BV’s en hun fitheid in dat onderzoek. TV- en radiopresentatrice Evy Gruyaert neemt de eerste plaats in met 14,5% van de stemmen. Acteur Koen De Bouw eindigt op de tweede plaats met 9% en de nummer drie op de lijst van fitste BV’s is actrice Veerle Baetens. Opvallend is dat topsporters als Niels Albert en Sven Nys lager eindigden

Vanop afstand bekeken zijn Europeanen een zelfgenoegzaam en ondankbaar volk. Gewend als ze het zijn om te worden gepamperd van bij hun geboorte tot aan het graf, dankzij ‘s werelds meest vrijgevige welzijnsvoorzieningen, gillen ze als verwende kinderen, wanneer hen wordt gevraagd om wat van hun speelgoed af te staan. Maar er is meer. Europeanen kunnen maar moeilijk accepteren dat ze langer zullen moeten werken en minder geld van de staat zullen krijgen, omdat het een bruusk einde maakt aan een decennialange illusie van vooruitgang op weg naar een steeds meer geciviliseerde maatschappij. Al die jaren leek Europa op weg te zijn naar het paradijs met korte werkdagen, een vroeg en liefst brug- pensioen, elk jaar opnieuw vijf weken betaald verlof, een 35-urenweek en in de tijd onbeperkte werkloosheidsuitkeringen, van zodra het een beetje tegenzat. Een wereld waarin de staat voor de burger dacht en niet omgekeerd, zodat het individu enkel nog moest bezig zijn met gelukkig te worden. Dat sociaal model ligt nu op apegapen en het besef groeit, dat er maar weinig van overblijft.

Deze pseudo-welvaart werd na de eerste oliecrisis van 1973 steeds vaker gefinancierd met geleend geld; een hypotheek - als een smakeloze grap - op de rug van de toekomstige generaties. In zowat alle landen van Europa (België uitgezonderd, want geen regering) wordt nu aan die verworven rechten getornd. Omdat ze niet langer te betalen zijn. En dat is tornen aan de ziel van Europa. Toch wisten Europeanen diep van binnen, dat ze niet voor eeuwig boven hun stand konden blijven leven. Want het was toch niet normaal dat de financiële markten, en niet de politici, plots met die boodschap kwamen aandraven. En was de Franse 35-urenweek niet vooral een teken dat er geen jobs meer werden gecreëerd, eerder dan dat zo het bewijs werd geleverd, dat wij slimmer waren dan de rest van de wereld? Hadden we niet te veel vrije tijd, maar te weinig geld om er iets mee te doen? Was het normaal om gezonde mensen op hun zestigste met pensioen te sturen? De crisis in de eurozone heeft al deze hypocrisie nu blootgelegd. En alle stakingen en vakbondspraat ten spijt, gaan de broodnodige hervormingen in de verschillende landen gewoon door. De betogingen trekken minder volk en de berusting, dat het voorbij is groeit. De Griekse premier Papandreou geniet - ondanks een nooit gezien besparingsplan - nog altijd de voorkeur van meer dan 50% van zijn landgenoten. Het kan nog even duren vooraleer Europeanen beslissen om hun idealen wat te temperen in ruil voor het behoud van hun levensstijl. Pas als ze dat doen maken ze echt vooruitgang.

De Kerk is hopeloos verziekt en verdeeld. Er zijn twee kampen: pro-Rome en anti-Rome. En de media... met bijtende spot en onverholen sarcasme wordt de ontreddering in de kerkelijke gelederen breed uitgesmeerd. Men dient vrijuit te spreken over thema's als vrijheid en gezag, priesterlijke vrouwen en lichamelijkheid, moderne culturen, impulsen van de wereldkerk en het heidendom, dat het christendom zal bekeren, over de ontwikkeling van het hart en het geheim van het geluk... Ongezouten, openhartig en provocerend! Deze onverwachte confrontatie zou ons moeten wakker maken en het tij doen keren..Want in cynisme en onverschilligheid schuilt vandaag het grootste gevaar. Gezinnen zijn bij uitstek een plaats waar mensen zich thuis kunnen voelen, elkaar kunnen liefhebben en bevestigen, en waar vertrouwelijkheid en intimiteit ervaren kan worden. Kinderen kunnen er een naam en een identiteit ontvangen. Ook in die context kan de mens geborgenheid en verbondenheid ervaren waar het hart naar verlangt. Daarom denk ik, dat het totaal verkeerd is om het celibaat te blijven in stand houden, zonder de steeds terugkomende problemen.

Sinds het pedofilieschandaal rond de Brugse ex-bisschop Vangheluwe aan het licht kwam, stroomden de klachten over seksueel misbruik door priesters binnen en nam de autoriteit van de kerk af. Het gerecht van Brussel voerde huiszoekingen uit bij kardinaal Godfried Danneels thuis en in het aartsbisschoppelijk paleis en de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen. Het ging om een onderzoek van het parket van Brussel in verband met een dossier van seksueel misbruik. De huiszoekingen vonden zowel in de Sint-Romboutskathedraal als op het aartsbisschoppelijk paleis van Mechelen plaats.

De onderzoeksrechter en de mensen van de federale gerechtelijke politie Brussel zochten naar bewijsstukken die pasten in een dossier dat onlangs geopend werd bij het parket van Brussel. Dat dossier zou niet zijn geopend na een klacht, maar na verklaringen over oude feiten. Het zou kunnen gaan om een verklaring waarin gezegd werd dat de Kerk een aantal dossiers over kindermisbruik bewust zou hebben achtergehouden. Er is ook een huiszoeking geweest bij de commissie-Adriaenssens in Leuven. Dat is de commissie die seksueel misbruik door geestelijken onderzocht. Alle 450 dossiers werden in beslag genomen. Kinderpsychiater Peter Adriaenssens, de voorzitter van de commissie, betreurde de huiszoekingen. Hij wees erop dat het om vertrouwelijke dossiers ging en dat er afspraken gemaakt werden met de procureurs-generaal om deze dossiers discreet te behandelen.

Vanuit het Vaticaan kwam er achteraf scherpe kritiek op de huiszoekingen in het aartsbisdom in Mechelen. Die had ook praktische gevolgen: omdat alle computers in beslag genomen werden, lag de administratie van het bisdom plat. Ook de persdienst van het aartsbisdom Mechelen-Brussel moet met zeer beperkte middelen werken. Wie de komende dagen een beroep willde doen op een van die diensten moest dus geduld oefenen. Het aartsbisdom wilde de computers zo snel mogelijk terugkrijgen. Volgens het parket zat de privacy van de pedofilieslachtoffers nergens veiliger dan bij het gerecht. Het reageerde daarmee op de uitspraken van Peter Adriaenssens, die vond dat de privacy van de pedofilieslachtoffers nu in het gedrang was.

Het probleem was al vanaf 1990 voldoende bekend. Kan men daarna over de ethische verantwoordelijkheid van de kerk spreken? Kardinaal Danneels moet op drie vragen antwoorden. Eén: is hij zelf met beschuldigde priesters in zijn bisdom naar het gerecht gegaan? Twee: wat heeft hij concreet gedaan om verder misbruik te voorkomen? Drie: is hij als voorzitter van de Bisschoppenconferentie niet ook moreel verantwoordelijk voor de houding van de andere bisschoppen? Ik vind dat hij meer had kunnen en moeten doen. De bestrijding van pedofilie in de kerk was voor hem duidelijk geen prioriteit. Professor Demasure pleit in Knack voor een kerkelijk moratorium: ‘Rome moet 25 jaar zwijgen over seks. Het falende kerkelijke beleid heeft immers ook te maken met de negatieve visie op seksualiteit. Als alle seksualiteit toch des duivels is, zie je nog moeilijk een onderscheid tussen gezonde en ongezonde seksualiteit. Dit is het dossier van de laatste kans. De kerk heeft de keuze: heropstanding of de totale vernietiging !

Ontslagnemend minister van Justitie Stefaan De Clerck spoort de kerk aan om slachtoffers van seksueel misbruik te erkennen en eventueel te vergoeden. Dat kan om een som geld gaan, maar de kerk moet geval per geval nagaan, hoe het slachtoffer het best gecompenseerd kan worden, aldus de Kortrijkzaan. De minister beweert bovendien dat de meeste dossiers, die bij de commissie-Adriaenssens werden weggehaald, over delicten van 30, 40 tot zelfs 50 jaar geleden gaan en dus al even verjaard zijn. Voor het nuttige werk van de commissie-Adriaenssens bestaat misschien geen strafrechterlijke, maar wel een burgerrechtelijke en administratiefrechtelijke basis. Volgens de West-Vlaming zou de kerk stappen moeten ondernemen naar de slachtoffers toe, als er via Justitie geen gerechtigheid meer kan afgedwongen worden. De Clerck ziet meerdere mogelijkheden. Een schuldige priester straffen, hem ontslaan, het slachtoffer een vergoeding uitkeren, ... Geval per geval moet je nagaan wat de beste compensatie is. De Clerck meent dat een vergoeding het herstelproces kan bevorderen. Ik raad ook aan dat de geestelijken een cursus zouden volgen om met hun afwijking te leren leven.en het celibaat op te heffen, zodat misbruiken zouden worden uitgesloten.

Roger Vangheluwe

Het parket van Brugge heeft het onderzoek tegen oud-bisschop Roger Vangheluwe verruimd. Er zijn dan toch aanwijzingen dat hij meer dan één slachtoffer maakte, zegt procureur Jean-Marie Berkvens in De Morgen. De ex-bisschop riskeert ook een vervolging voor schuldig verzuim. In de weken na het ontslag van Vangheluwe berichtten enkele media al over een mogelijk tweede slachtoffer, en een zelfmoord binnen de familie, die gerelateerd zou zijn aan seksueel misbruik door de bisschop. Het Brugse parket weigerde de berichten te bevestigen, maar verandert nu het geweer van schouder. De eerste feiten zijn verjaard, dat is duidelijk, maar zij onderzoeken nu meldingen dat er ook andere feiten zijn geweest. Het lopende opsporingsonderzoek was aanvankelijk gericht op één welbepaald geval, maar is gaandeweg uitgebreid. Zij zijn door tussenpersonen in het bezit gesteld van documenten en er is een computer leeggemaakt. Daarnaast rijst de vraag hoe Vangheluwe, als bisschop zelf, heeft gereageerd op meldingen van seksueel misbruik. Men onderzoekt of de oud-bisschop kan worden vervolgd voor het jarenlang negeren van klachten over seksueel misbruik binnen zijn bisdom. Hierbij valt uiteraard ook de naam van kardinaal Danneels..

Voormalig bisschop Roger Vangheluwe, die ondergedoken leeft in de abdij van Westvleteren, heeft eind juli 2010 letterlijk het boetekleed aangetrokken en deelgenomen aan de Boetprocessie in Veurne. Volgens de openbare omroep, die het nieuws naar eigen zeggen uit de naaste omgeving van Vangheluwe vernam, zou hij met een anonieme wagen naar Veurne zijn gereden. Doordat hij een boetekleed droeg, een bruine pij met een kap, kon hij niet herkend worden. Het zou alleszins een opmerkelijke symbolische daad zijn geweest van de ex-bisschop. De processie is namelijk een aloude traditie, waar jaarlijks zo'n 200 boetelingen anoniem in meelopen en met een zwaar kruis op hun schouder door de straten trekken. Vangheluwe zou volgens de VRT trouwens de hele processie hebben uitgelopen.

Kardinaal Godfried Danneels probeerde het seksueel misbruik van bisschop Roger Vangheluwe stil te houden. Dat blijkt uit het gesprek met het slachtoffer van Vangheluwe. Het slachtoffer zelf pakte uit met geluidsopnamen, gemaakt van het gesprek dat hij had met Danneels en Vangheluwe. Daaruit blijkt dat Danneels het schandaal geheim wilde houden tot de bisschop een jaar later op pensioen zou gaan. Nochtans heeft de kardinaal dat altijd ontkend. Het slachtoffer, de neef van de bisschop, is zelf naar buiten gekomen met de geluidsopnames omdat hij naar eigen zeggen het slachtoffer is van een lastercampagne door de Kerk. Die bevestigde namelijk dat Roger Vangheluwe zijn neef jarenlang geld heeft gegeven. Het slachtoffer heeft daar naar eigen zeggen nooit om gevraagd, maar vroeg altijd om het ontslag van Vangheluwe.

De kardinaal betreurt intussen dat de gesprekken met het slachtoffer openbaar gemaakt zijn. Volgens zijn woordvoerder ging het om een vertrouwelijk en discreet gesprek. Het was trouwens een eerste gesprek en er was een vooruitzicht dat er een vervolg zou komen.

Vlaming en wereldburger

Volgens de vooruitzichten zijn we in 2060 met 7 miljoen Vlamingen tegenover 6,1 miljoen nu. België zou over vijftig jaar 12,7 miljoen inwoners tellen. De Belg wordt steeds ouder. Mannen worden gemiddeld 78,1 jaar. Ook de vergrijzing zet zich sterk door. Het aandeel van de 65-plussers in de bevolking evolueert van 18% vandaag over 23 procent in 2030 naar 27 tot 28 procent in 2060. Het aandeel van de 80-plussers zal verdubbelen van 5 procent vandaag naar 11 procent in 2060. Ook het aantal 'oudste ouderen' - de zogenaamde verwitting van de bevolking - neemt gestaag toe. Zo vertienvoudigt het aantal honderdjarigen en komen er in Vlaanderen alleen al een half miljoen extra 80-plussers bij. Daarnaast daalt het aantal 50-ers en worden 50-plussers aangemoedigd om langer aan de slag te blijven. De bevolkingsprognoses doen tot slot ook de samenstelling van de Belgische bevolking veranderen. Waar Vlaanderen eind 2006 nog 57,8 procent van de landsbevolking telde, wordt dat in 2060 slechts 55,3 procent. Het aandeel van de Waalse en Brusselse bevolking daarentegen groeit.

Allochtonen

Over tien jaar zal de bevolking van Antwerpen voor de meerderheid uit allochtonen bestaan. De ‘oude Belg' zal verdwijnen, aldus een nieuw onderzoek. Vooral in de grote steden zal het aantal allochtonen explosief doorgroeien. In totaal zal over tien jaar dertig procent van de Belgische inwoners van allochtone afkomst zijn, tegenover twintig procent nu. De stad Antwerpen gaat Brussel achterna. Van de Brusselaars is al bijna 70 procent van allochtone origine. Over tien jaar zal dat 85 procent zijn. Antwerpen kent nu 39,7 procent allochtonen. Dat zijn er volgens het onderzoek 55 procent in 2020. In steden als Mechelen en Gent stijgt het percentage allochtonen naar respectievelijk 41 en 38. Dit is een onomkeerbare trend en ‘een nieuwe werkelijkheid die we jarenlang niet onder ogen durfden zien, maar zonder die allochtonen zou ons land allang een arme uitstervende natie zijn geweest.' De Belgische cultuur wordt er mee verrijkt. Het onderzoek beschouwde mensen, die tot drie generaties terug in België kwamen als allochtoon. Volgens sommige onderzoekers is dat een erg brede definitie van het begrip allochtoon, maar het sluit beter aan bij de perceptie van veel mensen.

Ik geloof, dat de meeste ecologische problemen veel gemakkelijker zouden op te lossen zijn, als er minder mensen waren. Daarom streeftt men er best naar om wereldwijd grondig aan gezinsplanning te doen en koppels aan te zetten niet meer dan twee kinderen te krijgen. In Groot-Brittannië wil de groep immigratie en emigratie op elkaar afstemmen en preventiever optreden, om de vele tienerzwangerschappen in te perken. Het land is bovendien het meest overbevolkte land van Europa. We leven in een land dat zijn eigen bevolking zelfs niet meer kan voeden. Als de voedselcrisis losbarst, komt Groot-Brittannië daardoor ernstig in de problemen, omdat de meeste landen geen voedsel meer zullen exporteren. Vorig jaar beperkten India en China al hun uitvoer van rijst omdat er grote tekorten waren.

Vanuit evolutionair oogpunt heeft de voortplanting perfect zin, maar wat het voor ouders zelf doet is minder duidelijk. Hoewel de maatschappij dicteert dat het hebben van kinderen mensen gelukkiger en completer maakt, suggereert onderzoek dat dit eerder een mythe is. Talloze studies geven aan dat ouders niet gelukkiger zijn dan hun kinderloze soortgenoten. Integendeel, ze zijn het vaak minder. Andere studies hebben aangetoond dat kinderen het huwelijk bemoeilijken: zowat 40% van echtelijke ruzies zou over de kinderen gaan. In een Texaans onderzoek uit 2004 stond de opvoeding van kinderen op een zestiende plaats in de lijst van 20 bezigheden die ondervraagde vrouwen het liefst deden. Eten klaarmaken, televisie kijken en schoonmaken stonden hoger genoteerd. Conclusies die moderne ouders die elk aspect van het opvoeden van kinderen hebben beleefd niet eens zullen verwonderen.

Tiemermoeder

Kinderen geven ons zalige, uitzonderlijke en schattige momenten, maar de dagelijkse realiteit gaat niet veel verder dan koken, wassen, hen brengen en halen en meningsverschillen over welke kleding ze aan moeten doen, en om hoe laat ze thuis moeten zijn. Ze geven ons ook onvoorwaardelijke liefde. Maar geluk, neen, daar heeft het weinig mee te maken. Mensen verwachten ook te veel van het leven. Daarom kiezen ze steeds later voor kinderen. Onderzoekers hebben berekend dat elke generatie het lastiger vindt om kinderen op te voeden dan de vorige, gewoon omdat ze meer vrijheid hebben gekend en het moeilijker vinden om die vrijheid op te geven. Vandaar het typisch 21ste eeuwse fenomeen waarbij ouders terug verlangen naar de tijd dat ze dertig waren en deden waar ze zin in hadden.

In juni 2010 werd de wereldbevolking geschat op 6,7 miljard aardbewoners. De kaap van de zeven miljard komt wel heel snel dichterbij als we bedenken dat de zes miljard pas rond de eeuwwisseling overschreven werd. Aan dit tempo zijn we tegen 2040 met minstens 9 miljard mensen op deze planeet. Nog geen twee eeuwen geleden leefden slechts één miljard mensen op de Aarde en het duurde nog eens honderd jaar voor het tweede miljard bereikt werd. Sinds de jaren vijftig is dat aantal verdriedubbeld. En het gaat bovendien steeds sneller. Geboortebeperking is dan ook een goede oplossing. Daarmee staat de agrarische sector voor een enorme uitdaging. Want hoe voeden we al die monden? Welke technologische trucs hebben we paraat om straks een wereldvoedselramp te voorkomen?

Het wonder van de Chinese economie is terug te voeren op goedkope arbeid. Een Chinese arbeider verdient een fractie van een arbeider in Europa en Amerika, en zo kon het gebeuren dat circa 130 miljoen Chinese migranten de afgelopen jaren naar de kuststreken trokken om daar hun werk te doen. Maar het gemor onder arbeiders neemt toe en Chinezen worden zich steeds bewuster van het feit, dat zij wereldwijd welvaart creeren, dankzij hun lage lonen. De neiging om te gaan staken neemt toe en de Chinese overheid komt daarbij steeds minder tussenbeide. Die vindt het allang goed dat rijke bedrijven als Honda en Apple worden beschuldigd van uitbuiting van eenvoudige Chinezen.

Terwijl in Nederland een regering vorm krijgt, die zich tot doel stelt om mensen, die anders zijn en zich niet gedragen zoals het zou moeten, hard aan te pakken en te straffen, en nu ook Frankrijk het paspoort wil afpakken van diegenen, die in de criminaliteit zitten, heeft de Duitse minister van Economische Zaken Rainer Brüderle aangekondigd dat hij alles op alles gaat zetten om de juiste vakmensen naar Duitsland te lokken. Waar vandaan ook. Duitsland loopt een beetje voor op Nederland wat bevolkingsopbouw betreft en het. begint al leeg te lopen. En dus zijn er op een aantal terreinen arbeiders tekort. Brüderle gaat ze lokken. De vraag hoe we Duitsland aantrekkelijker kunnen maken voor gastarbeiders staat boven aan zijn agenda. Een lokpremie is zeker iets wat voor hem kan en wat hij een goed idee vind.

De Vlaming vindt de samenleving materialistisch en is onzeker over zijn toekomst. Toch blijven persoonlijke waarden, zoals eerlijkheid en respect echt belangrijk. In de top drie van tendensen, die de Vlaming in onze huidige samenleving ziet, staan in chronologische volgorde: 'materialisme', 'onzekerheid over de toekomst' en 'verspilling van middelen'. We vinden onze cultuur ook agressief, bureaucratisch en misdadig. Dat zijn ontnuchterende resultaten. Zelf vindt de Vlaming eerlijkheid, respect en vriendschap de belangrijkste waarden in onze samenleving. In een ideale samenleving staat voor de meesten eerlijkheid, bekommernis voor de toekomstige generaties en milieubewustheid voorop. Opvallend is ook dat vooral Limburgers de familiewaarden hoog in het vaandel dragen. Antwerpenaars daarentegen geven dan weer, meer dan andere Vlamingen, om humor en pret, waarden die niet voorkomen in de top tien van de andere provincies.

Jonge Antwerpse joden ontvluchten de stad vanwege een gebrek aan toekomstperpectief. De chassidische joden blijven achter in pure armoede. In Antwerpen wonen circa 20.000 orthodoxe Joden, geconcentreerd in de wijk naast de diamantwijk, op enkele minuten loopafstand van het centraal station. Deze wijk noemt men daarom ook wel Joods Antwerpen. Het is na New York, Bnei Brak en Jeruzalem een van de grootste gemeenschappen van charedische (ultra-orthodoxe) Joden ter wereld. Ook in Klein-Antwerpen en Haringrode, twee wijken aan de Antwerpse Lange Leemstraat, wonen veel Joden.

De vlucht een gevolg van twee zaken: een verslechterende economie, die de traditioneel joodse diamanthandel zware klappen toebracht en een revival van het antisemitisme. Er doet zich ook een omgekeerd fenomeen voor. De modern-orthodoxe joden trekken weg, terwijl de chassidische, ultraorthodoxe gemeenschap groeit. Vooral de economie speelt de gemeenschap parten. Was 15 jaar geleden nog 70% van de Antwerpse joden actief in de diamanthandel, dan stelt de sector vandaag nog hooguit 30% tewerk. De diamanthandel kwam de afgelopen twee decennia vooral in handen van Indiërs en Russen. De joden waren daar niet op voorbereid. Als gevolg van de veranderende wereld kwamen heel veel joden, vooral onder de chassidim, in armoede terecht. Joodse studenten halen een andere reden aan. Zij voelen zich hier niet meer veilig en welkom. Allochtonen viseren hen voor wat in Israël gebeurt. Op de werkvloer heeft men het bovendien moeilijk met symbolen als de kippah (keppel), wat hen belet carrière te maken. In Londen, bijvoorbeeld, is dat geen punt.

Wie de diamanten terugvindt die in maart werden gestolen in Wilrijk, kan rekenen op een beloning van zo'n 380.000 euro. Drie gangsters gijzelden toen 18 uur lang het gezin van de Indische diamantair Pankaj Virani en ontsnapten met diamanten van bijna 4 miljoen euro.Het Antwerpse gerecht heeft nog steeds geen spoor naar de daders. De onderzoeksrechter heeft een opsporingsbericht verstuurd en de verzekeraar van de diamantair die een enorme beloning belooft. Wie een deel van alle gestolen diamanten ongeschonden kan terugbezorgen, krijgt een beloning van tien procent van de waarde. Die beloning kan dus oplopen tot 380.000 euro.

Kinderen veranderen je leven en blijkbaar ook je relatie. Uit een onderzoek blijkt dat een op de vier moeders en de helft van de vaders vreemd gaat, eenmaal de kinderen geboren zijn. Een derde van de vreemdgaande moeders had een one night stand. Vooral de ex is daarbij populair, maar liefst 37% van de vrouwen had seks met een ex-vriendje. 31% koos voor een vreemdeling, 12% ging het zoeken bij een vroegere schoolvriend en nog eens 5% deed het met de beste vriend van haar partner. Vrouwen halen vooral verveling, verminderde aandacht van de partner en de midlifecrisis aan als beweegreden voor hun slippertje. Vaders zijn echter nog erger. Maar liefst de helft van de kraakverse papa's gaf grif toe vreemd te gaan.

Hoe overleeft u het best een relatiebreuk? Onderzoekers aan de universiteit vonden het antwoord in een nieuwe studie. U kunt namelijk het best uw ex-partner tegenover vrienden kleineren en hem of haar zo zwart mogelijk maken, want dan is de kans groot dat u zelf het minst geschonden uit de breuk komt. Het onderzoek spitste zich toe op een groep studenten, die na een relatie van minstens vier maanden, door hun partner gedumpt waren. Daarna werd gepeild naar de negatieve gevoelens jegens hun ex-partner, onmiddellijk na de breuk en een maand later. De resultaten werden gepubliceerd. En wat bleek? Zij die hun ex-partner net na de breuk alle ellende van de wereld toewensten, hadden veel minder de neiging om depressief te worden. Een maand later voelden betrokkenen zich zelfs nog beter, zolang ze hun ex maar bleven verwensen. Met in het achterhoofd de gedachte: ik wist altijd al dat ik beter verdiende, en nu durf ik het eindelijk toe te geven. De conclusie is: eigenlijk wisten we dit al, maar het is altijd leuk wanneer de wetenschap het nogmaals bevestigt.

In Italië wordt overwogen om chauffeurs, ouder dan 80 jaar, hun rijbewijs af te nemen. Het land, waar jaarlijks 5.000 mensen in het verkeer om het leven komen, meent dat er op die manier heel wat ongelukken voorkomen kunnen worden. Volgens parlementslid Mario Valducci moet er een maximumleeftijd komen voor personen die met een wagen rijden. Oudere chauffeurs zouden namelijk minder alert zijn dan jonge mensen. Men denkt aan een leeftijdsgrens op 80 of 85 jaar. Maar het is nog maar een voorstel. In Italië moeten chauffeurs ouder dan 50 om de 10, 5 of 3 jaar hun rijbewijs laten hernieuwen. Daarvoor moeten ze alleen medische certificaten voorleggen. Een praktisch examen is er niet.

Meer jongeren stappen uit het leven

Steeds meer jongeren maken gebruik van de chatfunctie van Tele-Onthaal op de homepagina van mijn site onderaan om te praten over hun zelfmoordplannen. Dat blijkt uit een rapport van de zelfhulporganisatie.
In 2009 is het aantal zelfmoordoproepen bij jongeren met elf procent gestegen. Die stijging zet zich ook in de eerste vier maanden van 2011 verder. Uit het rapport blijkt dat 31 procent van de jongeren tussen 12 en 17 in 2010 concrete plannen heeft om uit het leven te stappen. Bij de iets oudere generatie (18 tot 36 jaar) ligt dat percentage lager, namelijk op 18 procent. Nieuw verschijnsel is dat ook senioren denken aan zelfmoord. In de toekomst kan u bij Tele-Onthaal terecht op een nieuwe website waar jongeren met suïcidale gedachten kunnen geholpen worden. Deze site kan u bekijken op mijn homepagina. De site van Tele-Onthaal zal meer toegankelijk zijn. Chatrooms zijn open van maandag tot en met zaterdag, van 18 tot 23 uur. Wie nood heeft aan een gesprek, kan er ook woensdagnamiddag terecht.

Paus Benedictus XVI heeft voor het eerst expliciet om vergiffenis gevraagd voor het seksueel kindermisbruik in de katholieke kerk. Dat deed hij naar aanleiding van het einde van het Jaar van de Priester tijdens een eucharistieviering op het Sint-Pietersplein voor ongeveer vijftienduizend priesters. De paus sprak over de zonden van priesters, met name ten aanzien van kinderen in de hele wereld. Hij vroeg om vergiffenis aan God en aan de betrokkenen. De kerkvorst beloofde er alles aan te zullen doen opdat dergelijk misbruik niet meer zou gebeuren. De kerk zal ook onderzoeken of de roeping van toekomstige priesters wel authentiek is. Priesters zullen ook beter begeleid worden.

Als reactie op de talrijke schandalen in de kerk, kunnen mensen een sms'je sturen naar de paus om hun solidariteit te betuigen. Het telefoonnummer werd bekendgemaakt op de Italiaanse omroep RAI. Dan kunt u dat doen op het nummer (0039) 335 18 63 091. Alle boodschappen kunnen worden bezorgd aan Benedictus. Hij lag zelf ook al onder vuur omdat hij vroeger bepaalde misbruikschandalen zou hebben toegedekt. Volgens Rosario Carello, de initiatiefnemer van de sms-dienst, is het versturen van een berichtje een unieke kans, waarbij iedereen zijn solidariteit kan betuigen. Ook als men niet fysiek aanwezig kan zijn op het Sint-Pietersplein. Voelt ook u zich geroepen om de paus een sms'je te sturen? Dàt kan !