Steeds meer mensen zien in Obama de messias. Geen enkele presidentskandidaat heeft ooit zulke massa's mensen op de been weten te brengen. Steeds meer Amerikanen raken zo in de ban van de jonge senator uit Illinois, dat ze hem letterlijk de Messias noemen.  En Obama zelf? '... Een licht zal door het raam schijnen, een bundel licht zal op u vallen, en u zult een goddelijke Verschijning ervaren... En dan zult u zich realiseren dat u op Obama moet stemmen.   Niet alleen zijn volgelingen maar ook onafhankelijke journalisten vergelijken Obama's bijeenkomsten steeds meer met kerkdiensten, of zelfs met die van een sekte. Maar hij kan bij de meesten niet meer stuk. Ook veel christenpredikanten denken dat Obama door God is gestuurd. Ik weet dat hij bekritiseerd wordt vanwege zijn vage idealen en weinig specifieke politieke ideeën. Maar als je geen idealen hebt, zal er nooit wat veranderen. 'Yes, we can!' is inmiddels Obama's bejubelde credo en mensen kijken reikhalzend uit naar het moment dat hij deze inmiddels magische woorden spreekt. Met deze drie woorden, doelend op 'ja, we kúnnen alles veranderen!', weet Obama steeds meer Amerikanen aan zijn voeten te krijgen en werd hij een steeds serieuzere kandidaat voor het Amerikaanse presidentsschap. Mensen die zijn hand hebben geschud, worden onmiddellijk omringd door anderen, die hén de hand willen schudden. Vijf, zes keer wordt de handdruk doorgegeven, en alle personen spreken van een bijna mystieke ervaring.  Dit is geen campagne voor het Amerikaanse presidentsschap - dit is een beweging die de wereld zal veranderen. Als hij een kamer binnenkomt dan wil je hem volgen, waar en wanneer dan ook.  Ik doe alles wat hij zegt, zelfs de grond waarop hij loopt vrijmaken van koffiebekertjes, zeggen befaamde filmactrices. Teleurstelling hoeft niet meer normaal te zijn. Voor het eerst kom ik van mijn stoel af omdat ik geinspireerd ben, zei Oprah Winfrey over hem. Zomaar een aantal uitspraken van de tientallen, honderden die zonder uitzondering in Obama een nieuwe Martin Luther King of Nelson Mandela zien.  De toekomstige first lady, Michelle Obama, ligt een tipje van de sluier op wat betreft de plannen van haar man als hij eenmaal president is. 'Barack Obama zal u verplichten te gaan werken. Hij zal eisen dat u u cynisme van u afwerpt. Dat alles wat u verdeelt, neerlegt.... Hij zal nooit toestaan dat u terugkeert naar uw gewone leventjes - niet betrokken, niet geinformeerd. U zult betrokken moeten blijven, niet alleen nu, maar ook over een jaar, over vier jaar, over acht jaar!' Barack Obama heeft zijn kandidatuur voor het Amerikaanse presidentschap ten dele te danken aan Oprah Winfrey. Haar steun leverde hem miljoenen stemmen op.

t-shirt

Het Franse merk Zadig & Voltaire schaart zich ook achter de Democratische presidentskandidaat Barack Obama en brengt een t-shirt op de markt waarop in grote letters zijn naam prijkt. Hij staat voor de verandering, waar de wereld op wacht. We willen het Amerikaanse volk huldigen dat vecht voor zijn burgerrechten, van Martin Luther King tot Obama, luidt het. Als je de laatste opiniepeilingen van de Washington Post en ABC mag geloven, dan is het gat tussen Barack Obama en John McCain nu al bijna niet meer te overbruggen. In de laatste peilingen krijgt Barack Obama namelijk 52 procent van de kiezers achter zich. John McCain moet het in de tussenstanden doen met slechts 43 procent van de kiezers. Twee weken geleden stonden ze nog vrijwel gelijk in de peilingen. De reden van het plotselinge gat: door de kredietcrisis maken veel kiezers zich zorgen over de economie, hierdoor drijven veel kiezers in de armen van Obama. Maar waarom wint Barack Obama zoveel kiezers door de kredietcrisis? Zijn geheim is zijn charisma en zijn jonge gedrevenheid, zijn politieke wil om de problemen ook daadwerkelijk op te lossen en er niet enkel over te palaberen.

Dalai Lama en Tutu

In mijn vorige edities voorspelde ik dat de 21ste eeuw Aziatisch zou zijn, en steeds meer blijkt deze voorspelling te kloppen. De Aziatische crisis van de jaren 1997-98, de SARS-crisis van 2003 en de terugval van de internationale conjunctuur na de implosie van de hightechzeepbel, mogen dan al negatief hebben ingewerkt op de economische prestaties van het continent. Ze toonden tegelijkertijd aan hoe weerbaar de regio is en over welke krachten ze beschikt die de verdere opbloei mogelijk maken. Azië is het meest bevolkte en snelst groeiende continent ter wereld. Landen als China, India, maar ook Maleisië of Thailand tonen aan dat ontwikkeling mogelijk is. Honderden miljoenen mensen hebben nu een veel beter leven dan tien jaar geleden en de verwachting is dat die trend zich doorzet. Dat kan dank zij de opening van steeds meer markten en dank zij de liberalisering van steeds meer economieën. Het levert het beste bewijs dat doemdenkers ongelijk hebben die beweren dat de arme landen per definitie steeds armer worden. Wat destijds gebeurde in Japan, en later in Korea en Taiwan, voltrekt zich nu in de grote rest van Azië. Politiek zet het continent zich ook steeds meer op de wereldkaart. Het gewicht van de Aziatische landen in de internationale betrekkingen en in de multilaterale organisaties neemt voortdurend toe. Kijk maar naar het optreden van China, Japan en India onder meer in het debat over de hervorming van de VN, het non-proliferatiedossier en de WTO - onderhandelingen. België kan niet afwezig blijven in Azië, niet alleen omdat het daar economische belangen heeft. België kan dit continent waarvan het belang elke dag toeneemt, niet verwaarlozen Daarmee wordt bedoeld dat we niet alleen economische banden moeten aangaan en de handel moeten bevorderen, maar ook dat we onze culturele, politieke en sociale banden moeten aanhalen. 

Mensenrechten worden niet overal gerespecteerd

Ook op religieus gebied zijn de verschillen aanzienlijk en ingrijpend. Terwijl de westerse maatschappijen, die verregaand geseculariseerd zijn, de godsdienst beschouwen als behorend tot de privé sfeer, blijft zij in Azië, op enkele uitzonderingen na, het openbare leven en het maatschappelijke gedrag doordringen. Azië, in zijn ruimere geografische voorstelling, is ten andere de wieg geweest van alle grote godsdiensten en van een aantal aanverwante ideologieën over staat en maatschappij. Ook op economisch en politiek vlak is de verscheidenheid groot. Azië één van de belangrijkste economische gebieden in de wereld. Op sleeptouw genomen door Japan in de jaren zeventig en tachtig, vervolgens door de 'Aziatische Tijgers' in de jaren negentig, en vandaag vooral door China en ook India, heeft Azië een nooit geziene groei gekend. Mensenrechten moeten een thema blijven in de dialoog met de landen in Azië. Hoewel in het voorbije decennium opmerkelijke vooruitgang is geboekt, blijft de toestand zorgen baren onder meer op vlak van de rechten van de minderheden, zoals de Tibetanen. Deze dialoog met Azië zal, zoals in het verleden, gebeuren tijdens de bilaterale contacten, via de geëigende kanalen van de internationale instellingen en organisaties en de overlegmechanismen die de Europese Unie in het leven heeft geroepen. Na jarenlange onderdrukking vragen inwoners van Tibet om veranderingen en steun via de wereldopinie. De Chinese leiders maken op dit ogenblik de belangrijke keuze tussen een spiraal van geweld of een dialoog, die de toekomst van Tibet en China, kan bepalen. Deze historische keuze is beïnvloedbaar, omdat China bezorgd is om zijn internationaal aanzien. Maar om aandacht van de Chinese regering te krijgen is er een overvloed van wereldwijde reacties nodig. De geestelijke leider van Tibet, de Dalai Lama, heeft opgeroepen voor terughoudendheid en overleg: hij heeft daarbij de steun nodig van de wereldbevolking. 

Quatorze juilletviering

In Frankrijk heeft de viering van 'quatorze juillet', de nationale feestdag, een relletje veroorzaakt. De militaire parade in de straten van Parijs werd immers bijgewoond door de omstreden Syrische president Bashar Assad. Heel wat binnen- en buitenlandse gezagsdragers waren aanwezig bij de parade. Op uitnodiging van de Franse president Nicolas Sarkozy was ook diens Syrische ambtsgenoot Assad aanwezig, en dat zette heel wat kwaad bloed. Syrië heeft niet alleen een van de meest omstreden regimes in de Arabische wereld. Bovendien was het land verantwoordelijk geacht voor de aanslag op een appartementsgebouw in Beiroet in 1983. Daarbij kwamen toen 58 Franse soldaten om. Vooral de linkse oppositie en mensenrechtenorganisaties vonden zijn aanwezigheid ongepast. Uit protest bleef ook ex-president Jacques Chirac afwezig. Inmiddels werd ook de vredesactiviste Ingrid Betancourt tot ridder geslagen. De Frans-Colombiaanse vrouw werd twee weken geleden bevrijd nadat ze 6 jaar in Colombia was gegijzeld door de linkse rebellenbeweging FARC.

Rozenkrans

De onlangs bevrijde Frans-Colombiaanse gijzelaar heeft ondertussen het bedevaartsoord van Lourdes bezocht. Ze was er in het gezelschap van haar kinderen en haar moeder en bad er voor de grot, waar deze was verschenen aan Bernadette Soubirous. De voormalige presidentskandidate was gehuld in het wit en het blauw en was erg emotioneel. Ze bedankte de Heilige Maagd Maria voor haar bevrijding uit de handen van de FARC-rebellen, en bad dat ook de overige gijzelaars zouden vrijkomen. De pelgrims in Lourdes gaven Betancourt een nooit gezien applaus. Haar zoon noemde de bevrijding 'een mirakel'. Betancourt zei op 9 juli tegenover de krant La Croix, dat de Moeder Gods haar tijdens haar zesjarige gijzeling tot grote steun is geweest. 'Soms was de enige persoon met wie ik kon praten, en dat geheel inwendig. Daarom, bravo Maria!  Zij heeft me enorm gesteund. De ex-gijzelaar droeg een provisorische rozenkrans die zij in de jungle maakte. De resultaten van de medische onderzoeken op Ingrid Betancourt waren geruststellend. De geneesheren hebben haar overstelpt met goed nieuws, zei ze nadat ze het militair ziekenhuis van Val-de-Grâce in Parijs had verlaten. Betancourt was naar eigen zeggen heel erg verbaasd, dat ruim zes jaar gevangenschap geen zware fysieke sporen had nagelaten. Tijdens haar gevangenschap had ze ernstige gezondheidsproblemen. Op regelmatige tijdstippen kwamen vanuit de jungle alarmerende berichten over haar fysieke toestand. Hoogst waarschijnlijk lijkt een verdere loopbaan in de politiek als het meest vanzelfsprekend. 

De Turkse procureur-generaal heeft  86 mensen aangeklaagd voor betrokkenheid bij een poging tot staatsgreep. Onder de verdachten zijn journalisten en twee oud-generaals. De verdachten zouden lid zijn van een nationalistisch netwerk, Ergenekon genaamd, dat met moorden en aanslagen de regering Erdogan omver zou willen werpen. Het gaat om nationalisten en om radicale voorstanders van de scheiding tussen geloof en staat. Ze zouden de regering van Erdogan te islamitisch vinden. De aanklacht had het onder meer over meervoudige plannen voor een staatsgreep, het plegen van bomaanslagen tegen een krant en de moord op een rechter in Ankara in 2006. De Turkse politie heeft een jaar lang onderzoek verricht. Sceptici zegden dat de terreurgroep niet bestaat en dat de AK-partij van Erdogan het verhaal had verzonnen om seculiere tegenstanders te bestrijden. De weg die Turkije zal gaan bewandelen blijft onduidelijk onder het dynamische duo van Premier Recep Tayyip Erdogan en President Abdullah Gül. Zij hebben bij voortduring gepoogd de geprikkelde seculiere gevestigde orde thuis (inclusief de machtige militia) en Westerse bondgenoten in het buitenland van hun secularistische, Europa-geörienteerde bedoelingen te verzekeren. Maar de AKP-leiding kan bewijzen dat zij de hervormingsgezinde Europeanen zijn, waarvoor zij zich zo trots uitgeven door de hervormings agenda voort te zetten. Turkije is een land in opkomst en een groeiende economie. Het is een regionale macht geworden, en is bezig een nieuwe, grotere rol voor zichzelf op te eisen in het Midden Oosten en in globale aangelegenheden. Iedereen verwelkomt ontwikkelingen. Maar deze voortgang wordt bedreigd als de AKP alleen maar verdacht wordt er een verscholen Islamistische agenda op na te houden. De Turkse vrouwen zouden moeten vieren dat een discriminerende wet is opgeheven, eenieder zou recht moeten hebben op opleiding en werk, ongeacht zijn of haar religieuze verbondenheid of bepaaldheid. Maar nu zijn de Alevieten, Joden, Koerden en liberale denkers van Turkije in afwachting van hun beurt. En de wereld kijkt toe...

De Europese Unie en de landen rond de Middellandse Zee die geen EU-lid zijn, gaan een 'Unie van de Middellandse Zee' vormen. Het is een idee van de Franse president Nicolas Sarkozy, waarmee de andere EU-leiders op hun top in Brussel akkoord zijn gegaan. Het moet nog verder worden uitgewerkt, maar we gaan dit zeker doen, zei de Nederlandse premier Jan Peter Balkenende. Het enthousiasme voor Sarkozy's idee, dat hij onlangs zonder enig vooroverleg met zijn EU-collega's lanceerde, is groots. Frankrijk wil volgens hem mooie sier maken, maar de Franse president stelde het besluit om zijn plan uit te voeren als een succes. Het is met groot enthousiasme ontvangen. In de aanloop naar de top was er eerst veel kritiek op het plan, vooral van de Duitse kanselier Angela Merkel. Sarkozy wilde er liefst een onderonsje van maken tussen Frankrijk, een paar andere zuidelijke EU-lidstaten en de Mediterrane niet-EU-landen. In Brussel werd al gesproken van een nieuwe 'Club Med'. Er waren lidstaten bij, die vreesden voor een nieuwe organisatie die veel geld zou kosten, en dat terwijl de EU al een vast overleg heeft met de landen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten, en die jaarlijks met zo'n 2 euro miljard helpt. Merkel haalde Sarkozy over zijn plan aan te passen.  In het voorstel dat beiden voorstelden, wordt de organisatie klein gehouden. De details moeten nog verder worden uitgewerkt. De Unie van de Middellandse Zee zal bestaan uit de 27 EU-landen en de twaalf niet-EU-leden rond die zee, van Marokko en Algerije in het Westen, via Libië en Egypte tot Turkije en Israël, op het laatste na islamitische landen. Het is ondertussen nog onduidelijk wat de taken en bevoegdheden van de Unie zullen inhouden .

Japanse premier Yasou Fukuda

Duitsland neemt het voorzitterschap van de Europese Unie in 2009 over. Met nieuwjaar lossen de Duitsers de Finnen af als voorzitters van de Europese Unie. De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Steinmeier heeft in Brussel het programma van het Duitse voorzitterschap voorgesteld. Eén van de prioriteiten van de Duitsers wordt het terug in gang zetten van een Europese grondwet. Maar zelfs de Duitsers beseffen dat ze geen mirakels kunnen doen. De Japanse premier Yasou Fukuda had zijn regering herschikt. Zo had hij zijn financieminister en zijn minister voor economisch en fiscaal beleid vervangen. De populariteit van de Japanse regering was fel verzwakt en de economie zat in slechte papieren. Met de regeringsherschikking probeerde Fukuda het tij alsnog te keren. Maar de 67-jarige Taro Aso krijgt dan toch het premierschap dat hij al jaren in het vizier heeft. Een jaar geleden moest hij nog het onderspit delven tegen Yasuo Fukuda toen de LDP een nieuwe premier wou.

Bij de uitbreiding van de Europese Unie is het aantal officiële talen bijna verdubbeld, van 11 naar 20. De EU-talen zijn uitgebreid naar Deens, Duits, Engels, Ests, Fins, Frans, Grieks, Hongaars, Italiaans, Lets, Litouws, Maltees, Nederlands, Pools, Portugees, Sloveens, Slowaaks, Spaans, Tsjechisch en Zweeds. In de dagelijkse praktijk gebruikt de Europese Commissie slechts drie werktalen, nl. Engels, Frans en Duits. Het ontwerp van beleidsdocumenten en wetgeving wordt opgesteld in één of meer van deze talen. Pas in de laatste fase worden de teksten vertaald naar elk van de 20 officiële talen. Aan de steekproef is gevraagd of Pools, Zweeds, Italiaans en Grieks meer of minder moedertaalsprekers hebben dan het Nederlands. Meer dan de helft weet doorgaans het goede antwoord. Maar van Zweeds denkt toch 40% dat het meer moedertaalsprekers heeft dan het Nederlands. Zweeds is een taal die door iets meer dan 10 miljoen mensen wordt gesproken. En zo'n 40% denkt dat het Pools een kleinere taal is dan het Nederlands. Het Pools heeft 36 miljoen sprekers. Met Italiaans zit meer dan de helft goed door te menen dat het een grotere taal is. En met Grieks zit ruim 60% goed met de veronderstelling dat het een kleinere taal is. Het Nederlands is ondertussen de 7 de meest gesproken taal in de Europese Unie. Jaarlijks halen ongeveer 1.400 mensen een Certificaat Nederlands als Vreemde Taal.  Als je de studenten buiten beschouwing laat, die in Indonesië en Zuid-Afrika Nederlands als bronnentaal leren, dat wil zeggen met het doel oude documenten of wetteksten te bestuderen, dan zijn het er ruim tienduizend.

Universiteiten doceren cursussen Nederlands

In 40 landen aan ruim 220 universiteiten krijgen ze les van in totaal ruim vijfhonderd docenten. Duitsland telt de meeste vakgroepen Nederlands aan universiteiten - dertig in totaal. In de Verenigde Staten en Frankrijk kun je aan twintig universiteiten Nederlands leren. Op verschillende plaatsen in de wereld kun je soms onverwachts met Nederlands uit de voeten. Indonesië is zo'n plaats. Sommige oudere Indonesiërs spreken nog Nederlands, maar ook veel jongeren hebben belangstelling voor die taal. Bovendien moeten studenten aan de universiteit, bijvoorbeeld aankomende juristen, zich nog steeds verdiepen in Nederlandstalige teksten. Daarom bieden veel universiteiten het Nederlands aan als bronnentaal en als beroepsgerichte taal. Studenten en andere belangstellenden kunnen bij verschillende cursuscentra terecht voor het Nederlands. Het Erasmus Taalcentrum in Jakarta is het belangrijkste centrum. Per jaar volgen hier tussen de vijftienhonderd en tweeduizend cursisten een cursus Nederlands. In delen van Frankrijk en Duitsland, in de gebieden die grenzen aan Nederland en Vlaanderen, wordt in het basis- en voortgezet/ secundair onderwijs het Nederlands als vreemde taal onderwezen. In Noord-Frankrijk leren ruim 7.000 scholieren Nederlands, van wie 4.550 al op de basisschool. In de Duitse deelstaten Nedersaksen en Noord-Rijnland-Westfalen leren ruim 20.000 scholieren Nederlands. En in de Franstalige gemeenschap van België zijn dit er zo'n 300.000. Google neemt ondertussen de campussen over en werkt niet alleen samen met universiteitsbibliotheken. Steeds meer universiteiten laten hun e-mailsysteem vervangen door Google. Het zoekbedrijf levert voor weinig geld een modern mailnetwerk waarmee het de band tussen studenten en het merk Google probeert te versterken. Gmail, de webmaildienst van Google, vormt het hart van het systeem, maar universiteiten kunnen hun eigen domeinnaam gebruiken in de e-mailadressen en advertenties blokkeren. Het voordeel voor universiteiten is dat ze studenten en docenten een up to date mailsysteem kunnen bieden. Ze hoeven niet zelf hun netwerken, meestal in de jaren negentig aangelegd, te vernieuwen. Google levert ook gratis de kantoorsoftware Google Apps aan universiteiten. Michigan State University maakt ook gebruik van Google Maps voor kaarten van de campus.

Volgens sommige bronnen zou de regering-Bush sneller troepen uit Irak willen terugtrekken om meer soldaten naar Afghanistan te kunnen sturen. Afghanistan is voor de Amerikanen een dodelijker conflict geworden, dan Irak. T ijdens de voorbije maand juni sneuvelden 28 Amerikaanse soldaten in Afghanistan - het hoogste aantal sinds de invasie in 2001. En voor de tweede maand op rij kwamen er meer westerse militairen om in Afghanistan dan in Irak. Terwijl de situatie in Irak stilaan gestabiliseerd raakt, nemen de aanvallen en terreuraanslagen door de taliban in Afghanistan hand over hand toe. Dat besef is nu ook in Washington

doorgedrongen, want de regering-Bush zou sneller troepen uit Irak willen terugtrekken, om ze in te zetten op oorlogsmissies in Afghanistan. De oorlog in Irak gaat de Amerikanen in totaal meer dan 3,2 biljoen dollar kosten (een 3,2 met twaalf nullen). Volgens een plan zouden tussen nu en januari mogelijk tot 3 gevechtsbrigades meer worden teruggetrokken uit Irak dan eerst was gepland. Zo zou er meer ruimte komen om ten minste 10.000 manschappen extra naar Afghanistan te sturen. De Democratische presidentskandidaat Barack Obama had altijd al gezegd dat er meer troepen nodig waren in Afghanistan en minder in Irak. Maar dat het nu beter gaat in Irak, is omdat er een tijdlang nog versterkingen zijn gestuurd. En en dat is dan weer iets waarvoor de Republikeinse kandidaat John McCain altijd gepleit had. Op die manier krijgen ze beiden gelijk.

De Iraanse president ayatollah Khamenei dreigt ermee 32 Amerikaase militaire bases te zullen vernietigen, als Iran zou worden aangevallen. Als Iran wordt aangevallen, kunnen onze raketten de Amerikaanse bases, en het hart van Israël, meteen treffen, vertelden ze via een medewerker. Het dreigement kwam amper enkele dagen nadat Iran proeven met langeafstandsraketten had uitgevoerd. Die tuigen hebben nu al een bereik tot 2.000 kilometer. Door de verhoogde militaire activiteit is de spanning in de regio sterk opgelopen. Israël van zijn kant heeft al te kennen gegeven dat het een militaire actie overweegt, als Iran niet stopt met het verrijken van uranium. De dreigementen over en weer hebben de olieprijs alvast verder de hoogte ingejaagd.

Topografische gegevens

President Mahmoud Ahmadinejad heeft dit jaar vele malen aangegeven dat de dollar 'een waardeloos stukje papier is'. De handel in olie in Iran wordt nu hoofdzakelijk betaald in euro's en de Yen. Dit zal voor de Amerikaanse economie, welke al zwak is, een grote klap zijn. De Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad zegt dat direct overleg tussen Iran en de Verenigde Staten op korte termijn mogelijk is, mits de landen daarin op gelijke voet staan. De president deed die uitspraak op de Iraanse staatstelevisie. Israël, bij monde van haar minister van landsverdediging Ehud Barak, beweert klaar te zijn voor een eventuele raketaanval. Israël is een uitzonderlijk land, één van de oudste en tegelijkertijd één van de jongste ter wereld, dat vrijwel uniek is in de wereldgeschiedenis. Het merendeel van haar inwoners heeft bijna 2.000 jaar over de hele wereld gezworven en heeft zich intussen vermengd met andere volken en culturen. De Joodse religie was al die tijd de voornaamste drager van hun cultuur, taal, geschiedenis en bewustzijn, die hen bleef verbinden met elkaar, en met hun land. Degenen die zich - vrijwillig of gedwongen - bekeerden tot het christendom of tot de islam, zijn dan ook opgegaan in andere volken. Het is vrijwel onbestaande, dat een volk na zo'n lange ballingschap terugkeert in haar land van oorsprong. Ongeveer 40% van alle Joden woont tegenwoordig in Israël.

Minister Ehud Barak van Israël

Onvermijdelijk is een oorlog tegen Iran niet, maar de kans, dat een oorlog zou worden begonnen is groter, dan dat er een diplomatieke oplossing voor het conflict zou worden gevonden, nog voor de volgende Amerikaanse president zou worden beëdigd. Belangrijker misschien nog, dan de vraag of de oorlog al dan niet zal losbarsten, is de mate waarin de feiten aantonen - hoever de Verenigde Staten en zijn bondgenoten al zijn gevorderd - in het voorbereiden van hun volgende oorlog. Na Afghanistan en Irak wordt opnieuw een oorlog voorbereid, waar wij - als Belgen, Europeanen en wereldburgers - straks in zouden kunnen worden meegesleurd.  Inmiddels heeft de Israëlische premier Ehud Olmert de Palestijnse Autoriteiten een vredesvoorstel gedaan, waarbij de Palestijnen 93 % van de Westelijke Jordaanoever zouden krijgen. In ruil voor de overige 7 % zou Israël een strook land in de Negevwoestijn bij de Gazastrook voegen. De voorgenomen grens tussen Israël en de Westoever zou overeenkomen met het tracé van de scheidingsmuur die Israël tussen de beide gebieden heeft gebouwd. Israël zou de Palestijnse leiders bovendien een vrije doortocht hebben aangeboden van de Gazastrook naar de Westoever, zonder veiligheidscontroles. Als voorwaarde stelt Olmert dat de Fatah-beweging van de Palestijnse president Mahmoud Abbas haar gezag over de Gazastrook moet herstellen. Momenteel is die in handen van Hamas.

Er is ondertussen ook een akkoord over een internationaal verbod op clustermunitie, dat de ondertekenaars volgend jaar nog dienen te ratificeren. Alle afgevaardigden hebben de tekst, die het niet over mijnen heeft, aanvaard. Het verbod slaat onder meer op het gebruik, de ontwikkeling, de productie, de verwerving en de stockering van dergelijke bommen. Het akkoord kwam er twee dagen eerder nadat de Britse premier Gordon Brown had gezegd, dat zijn land de clustermunitie opzij zou zetten. De conventie moet nog ondertekend worden, op 2 en 3 december in Oslo. De grote producenten van dergelijk wapentuig namen evenwel niet deel aan de conferentie: de VS, China, Rusland, India, Pakistan en Israël.

Het ziet er ook niet goed uit in Zimbabwe, waar de bevolking volledig aan de grond zit. De recentste oogst had te weinig opgeleverd en vele boeren hebben hun boerderijen al verlaten. Het gevolg is een nietsontziende honger. Een derde van de Zimbabwaanse bevolking zou reeds ondervoed zijn en dit wordt nog erger aangezien er te weinig voedsel is in het land. Hulporganisaties worden niet toegelaten omdat ze volgens Mugabe gestuurd worden ' om het land te verkopen aan de Britten '.  Volgens ooggetuigen zouden hele gezinnen nu de grens oversteken naar Zuid-Afrika, niet meer op de vlucht voor politiek geweld, maar op zoek naar voedsel. Gezinsleden stromen daar nu massaal toe, om wat geld te verdienen en voedsel te kopen, dat een keer per maand naar de familie in Zimbabwe wordt gebracht.  Het tragische is, dat er zoveel aandacht ging naar de Zimbabwees huidige onderhandelingen, en dat er weinig werd gedacht aan het lot van de bevolking. Eerder waren Mugabe en Tsvangirai al overeengekomen dat Mugabe president blijft en Tsvangirai premier wordt.

Topografische situering

Naarmate de oorlog op volle kracht naar het Georgische achterland trok, werd in Tbilisi met de dag duidelijker wat er in augustus werkelijk is gebeurd. En die waarheid viel steeds meer Georgiërs zwaar. Vooral omdat ze begonnen te beseffen dat hun eigen president verantwoordelijk was voor die oorlog. Niet alleen waren Georgische sluipschutters de aanstichters van het geweld, ook bleek dat Saakasjvili voorafgaand aan de geweldsexplosie van de afgelopen maand een enorme troepenmacht had opgebouwd aan de grens met Zuid-Ossetië. Behalve in Ossetië kampte Georgië met separatisme in Abchazië. Ook Adzjarië was een potentieel probleem.  Hoge westerse diplomaten in Tbilisi zijn er inmiddels van overtuigd dat Saakasjvili de aanval van augustus van tevoren had gepland. Hij had zijn kans gegrepen nu de belangrijkste regeringsleiders bij de Olympische Spelen zaten. Het NAVO-lidmaatschap en buitenlandse investeringen kon hij nu wel vergeten. Met deze aanval heeft hij Georgië twintig jaar in de tijd teruggezet. De OVSE had waarnemersposten aan de Georgische grens met Tschinvali en in de Zuid-Ossetische hoofdstad. Een tijdje geleden waren er zware grensgevechten tussen Georgiërs en Zuid-Ossetiërs. Beide partijen wilden de buitenwereld laten zien hoezeer ze hadden geleden. Toen de Russische media uitvoerig toonden hoe zwaar Zuid-Ossetië was gebombardeerd, voelde Georgië zich achtergesteld en nodigde vervolgens westerse diplomaten en journalisten uit om te komen zien hoe erg hun grondgebied was verwoest. Vanaf dat moment moesten de partijen wel met elkaar praten.

Een man huilt bij het getroffen lichaam van een familielid

Georgië had kort hiervoor juist zijn pogingen opgegeven om met de separatisten tot een overeenkomst te komen, zolang bij die onderhandelingen ook Rusland, Noord-Ossetië en de OVSE aan tafel zaten. Nu hadden ze er echter geen bezwaar meer tegen dat ook de Russische ambassadeur in Tbilisi, Popov, aan de besprekingen deelnam. Maar toen Popov een overeenkomst in de maak had met de Georgische minister van Integratie, kwamen de Zuid-Ossetiërs niet opdagen. Drie dagen daarvoor waren de Georgiërs al begonnen met een enorme troepenopbouw aan de grens. Er werd weliswaar nog steeds over en weer geschoten met lichte wapens. 's Avonds kondigde Saakasjvili een staakt-het-vuren af. En die nacht is het misgegaan. Wat wil je, met zoveel militairen en wapens aan de grens heb je in de duisternis maar een vonkje nodig om de boel te laten exploderen. Georgië had Zuid-Ossetië met buitenproportioneel groot geweld gebombardeerd. Al hun zware artillerie en raketten, die ze de afgelopen jaren van de Amerikanen en anderen hadden gekocht waren ingezet. Terwijl die wapens helemaal niet bedoeld waren voor een oorlog voor een relatief ingewikkeld gebied zoals rond Tschinvali. Juist daardoor zijn er daar veel slachtoffers gevallen. Dat Rusland de Zuid-Ossetiërs te hulp schoot, verbaasde niemand. Als Russische vredestroepen worden bedreigd, laat Moskou ze niet in de steek. Maar vanwege de ligging van Zuid-Ossetië konden de Russen alleen snel reageren door vliegtuigen in te zetten, om die vredestroepen te beschermen. Dit scenario was altijd al hun grote angst. Het zware Georgische bombardement van Tschinvali was een opwarmertje van het kaliber 'eerst een bommentapijt leggen, dan binnenvallen'. Daarna trokken de Georgische tanks en infanterie de stad binnen, die zich vervolgens weer moesten terugtrekken. Bij die aanval zijn weer veel slachtoffers gevallen. Mocht er een bestand worden gesloten, dan moest Georgië volgens veel waarnemers als de grote verliezer worden beschouwd. Het is nu al duidelijk dat de militaire operatie van Saakasjvili is mislukt. In plaats van

Chaos en ellende

tegenover de Zuid-Ossetische separatisten, staat Georgië straks tegenover Russische troepen en dat is een nachtmerrie- scenario. Ook kunnen de huidige ontwikkelingen weleens de politieke dood van Saakasjvili betekenen en dat is precies wat Moskou wil. Als je te ver gaat, zoals Saakasjvili, is de kans nu eenmaal groot dat je alles verliest. Moeten de NAVO en de EU zich wat aantrekken van een Rusland, dat de internationale instituten te groot worden vindt? Is het wel verstandig Rusland te provoceren met het aanbieden van lidmaatschappen aan zijn buurlanden? En is het niet beter om de expansie-idealen even weg te bergen en te investeren in verdediging van het eigen grondgebied? De ex-president van Rusland, Vladimir Poetin, ziet een Amerikaans complot achter de oorlog in Georgië. De Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov waarschuwt het Westen om het regime van de Georgische president Micheil Saakasjvili niet te steunen. Moskou wil ook een wapenembargo tegen Georgië tot er in Tbilisi een nieuw regime is.

Raketschild in actie

De onderhandelingen over het plaatsen van delen van het omstreden raketafweersysteem in Tsjechië zijn zo goed als afgesloten. Ook in Polen, zullen delen van het systeem gebouwd worden. Er is in Polen immers al een uitspraak gemaakt over de bouw van een raketafweersysteem op het grondgebied.  Rusland wijst de komst van het afweersysteem resoluut af. Als tegenprestatie voor de installatie van de raketschild krijgt Polen militaire hulp van de Verenigde Staten. Volgend jaar in de lente zal het akkoord ondertekend worden. Polen is bovendien bereid om een latere levering van de onderdelen van het raketafweersysteem toe te staan. Daarbij overweegt het om zelf ook mee te financieren aan het project. De Verenigde Staten willen in Polen tien afweerraketten installeren. Op die manier willen ze aanvallen, van bijvoorbeeld Iran, verijdelen. De vorige Poolse regering wou het Amerikaanse project gebruiken om de banden tussen Polen en de Verenigde Staten te versterken. De liberale, maar eveneens pro-Amerikaanse premier Donald Tusk eist als tegenprestatie Amerikaanse militaire steun. Zo wil hij dat de Verenigde Staten de modernisering van de Poolse luchtmacht meefinanciert. In Praag moeten het Parlement en de Senaat zich nog uitspreken over de plannen. Wegens het grote verschil in machtsverhoudingen is de meerderheid eerder terughoudend voor de plannen. De meeregerende groenen eisen dat er meer duidelijkheid komt omtrent de omstreden plannen. Na een rondvraag blijkt dat twee op de drie Tsjechen zich niet achter het project scharen. Ook in Polen is een meerderheid van de bevolking tegen de komst van een raketschild.  De verantwoordelijke, belast met de implementatie van een Amerikaanse antiballistic raketschild in Europa zei, dat het schild operationeel kan worden tegen 2011, wanneer het bescherming zal kunnen bieden aan het grootste deel van het continent, tegen alle mogelijke bedreigingen van de kant van Iran .

Prins Albert van Monaco en Charlène Wittstock

De Zuid-Afrikaanse zwemster Charlene Wittstock (29) en prins Albert II van Monaco (49) zijn onafscheidelijk. Sinds enkele maanden woont Charlene in Monaco en studeert ze ijverig Frans. Geruchten over een nakend huwelijk zijn dan ook hardnekkig. De blonde sportvrouw kon door schouderproblemen niet deelnemen aan de Olympische Spelen in Peking in 2008 een heeft haar sportcarrière aan de wilgen gehangen. Sinds ze in juni in Monaco is komen wonen, vergezelt Wittstock prins Albert bij elke officiële afspraak in binnen- en buitenland. Prins Albert en Charlene leerden elkaar in 2000 kennen. De advocaat van de moeder van Alexander, een peuter van 21 maanden die de zoon van Albert II van Monaco zou zijn, vernam intussen dat de prins zijn kind erkent.

Lange tijd werd de troonopvolging in Nederland geregeld via het zogenoemde Castiliaanse stelsel. Deze regeling bepaalt dat een eventuele zoon van de koning of koningin altijd voorrang krijgt boven een dochter, ook als hij jonger is dan zijn zus. Het stelsel werd gebruikt omdat men meer op had met een koning dan een koningin. In 1980 werd de voorkeursregeling voor jongens afgeschaft. Het kindje van Máxima en kroonprins Willem-Alexander is, ná de kroonprins, de eerstvolgende in de lijn voor de troonopvolging. Dat betekent dat de nieuwe prinses een goede kans maakt om later koningin van Nederland te worden. Koningin Beatrix zal naar mijn gevoel in 2009 worden opgevolgd door kroonprins Willem-Alexander.

Prins Johan Friso was de tweede in de lijn van troonopvolging maar deed afstand van de troon na de affaire-Mabel. Zijn broer Constantijn werd daardoor de tweede. Nu schuift hij op naar de derde plaats. Als Willem-Alexander eenmaal zijn moeder is opgevolgd, wordt zijn oudste dochter de eerste troonopvolger. De kroonprinses mag zich Prinses van Oranje noemen. Eventuele broertjes of zusjes volgen dan als tweede in de lijn. Volgens mijn aanvoelen zal de kroonprins nog dit jaar, maar  eerder volgend jaar als nieuwe troonsopvolger koning worden. Door de geboorte van de baby zijn de vier zoons van prinses Margriet en mr. Pieter van Vollenhoven geen lid meer van het Koninklijk Huis als Willem-Alexander eenmaal koning wordt. De neven staan dan te ver van hem in de familielijn. Voor hun ouders is echter een uitzondering gemaakt. Zij blijven hoe dan ook lid van het Koninklijk Huis. De neven blijven in de toekomst wel lid van de koninklijke familie. Het verschil houdt in dat wie lid is van het Koninklijk Huis recht heeft op troonopvolging, wie lid is van de koninklijke familie heeft dat niet.

Royals zitten om geld verlegen

Het zijn angstige tijden voor de Engelse huishoudens. Zelfs, blijkt, koninklijke. De Britse majesteit tobt, net als haar onderdanen, over de stijgende inflatie, de verhoogde energiekosten en de dalende beurswaarden. Paleismedewerkers hebben de regering van premier Brown gevraagd om meer geld. Zonder een extra toelage kan het staatshoofd haar paleizen niet langer onderhouden. Elisabeth ontvangt jaarlijks 11 miljoen euro uit de publieke kas voor haar publieke functies. Ze kan het nog uitzingen tot 2011, maar dan is het gedaan, dat is alles. Woordvoerders van de koninklijke familie ontkennen een acute cashcrisis. Accountants ten paleize zijn er de afgelopen decennia in geslaagd 50 miljoen euro opzij te leggen, voor een regenachtige dag. Dat bedrag is gedeeltelijk al aangesproken om de lekkende daken van Buckingham Palace te herstellen en zal over drie jaar op zijn, is de verwachting. De grootste kopzorg van Elisabeth zijn haar onroerendgoedbezittingen. Haar paleizen behoeven node achterstallige onderhouds- en opknapbeurten, die geschat worden op 43 miljoen euro. De Labourregering heeft de helft beloofd, verspreid over drie jaar en daarna basta. De Windsors kosten de belastingbetaler jaarlijks 54 miljoen euro. Het kabinet staat onder druk om het daarbij te laten. Het zou politiek onverkoopbaar zijn om een van ’s lands welvarendste families de helpende hand te reiken, terwijl de rest van de bevolking kampt met uithuiszettingen en werkloosheid. Laat ze maar een paleis verkopen, is de doorsnee reactie van de kiezers.

Elisabeth is een van de rijkste en machtigste vrouwen ter wereld. Ze heeft talloze bezittingen, kunstschatten en andere investeringen. Je zal paleiselijke woordvoerders nooit horen zeggen dat ' De Firma ' geld over de balk smijt, maar het is zeker niet te ontkennen, dat de Britse royals op veel te grote voet leven. Zo heeft het staatshoofd vier paleizen, waar ze op gezette tijden gebruik van maakt en die allemaal onderhouden moeten worden en bezet moeten zijn door personeel. Buckingham Palace er voor 'door de week'. Het kasteel van Windsor, ten westen van Londen, is het weekendverblijf. Met de kerst is de familie in Sandringham en tijdens de zomer is de familie op het Schotse Balmoral. Wordt het niet eens tijd dat ze, net als iedereen, gaat bezuinigen en haar eigen rijkdom aanspreekt om de eindjes aan elkaar te knopen, was de retorische vraag van een kamerlid? Besprekingen tussen het Paleis en Downing Street over de koninklijke cashcrisis zullen zich nog vele maanden voortslepen. Het is absurd, zei een andere Labour parlementslid, dat ze sowieso belastingbetalers om extra geld vraagt. Dat ze gaat werken, zoals iedereen, klonk het in de gangen van het Parlement.

Premier Jan Peter Balkenende heeft bij zijn collega regeringsleiders in de Europese Unie solidariteit met Nederland gepolst voor het geval de film van Geert Wilders in islamitische landen tot geweld tegen Nederlanders leidt. De EU steunt Balkenende rond de film van Wilders. Balkenende gaf tijdens het diner op de EU-top een toelichting op de recente ontwikkelingen in Nederland rond de film van Geert en de zorgwekkende signalen die het kabinet uit het buitenland kreeg. Volgens hem was eenieder in de zaal doordrongen van de mogelijke internationale gevolgen van de film en wordt de bezorgdheid daarover door iedereen gedeeld. Nochtans kreeg Nederland tot nogtoe eveneens de publiekelijke steun van Frankrijk, ons land en Denemarken. Ook van een aantal christendemocratische regeringsleiders kreeg Balkenende ondertussen steun. Groot-Brittannië, Spanje, Oostenrijk en Hongarije en enkele andere hebben dat inmiddels ook gedaan. Ondertussen leidt de omstreden Antikoranfilm tot  een wereldwijde jacht op Geert Wilders, maar van een echte moord zal nooit sprake zijn. Immers werd Wilders niet veroordeeld door de rechtbanken in Nederland en treft hem dus geen enkele juridische of morele schuld.

Prins Laurent en Claire Coombs

Onze Senaat heeft een werkgroep ad hoc opgericht die de dotaties voor de prinsen onder de loep zal nemen. De Vlaamse partijen hebben een project van wetsvoorstel klaar dat op korte termijn zal worden ingediend. De inhoud ervan wordt omschreven als "zeer revolutionair". Sommige dotaties zouden volledig wegvallen, voor andere dotaties voorziet men zware beperkingen. Vooral de dotatie van prins Laurent komt daarmee in de gevarenzone. Omdat het voorstel tot oprichting van de werkgroep de voorbije weken in het bureau van de Senaat werd tegengehouden door de Franstaligen is de kans groot dat er in de werkgroep een Vlaams-Waalse patstelling à la B-H-V ontstaat. Vermits het gaat om een bicamerale bevoegdheid, zodat de procedure veel tijd in beslag zal nemen, willen de Vlaamse partijen het wetsvoorstel nog voor de zomer indienen. Het voorstel heeft de steun van CD&V- N-VA, sp.a en Open Vld. In het verleden bestond er al een werkgroep binnen de commissie Financiën van de Senaat die zich met de prinselijke dotaties bezighield, maar die leverde geen resultaat.

Ongeveer 35.000 Belgen hebben in november van vorig jaar betoogd tegen de ideeën om het land op te splitsen. Deelnemers zongen het volkslied, zwaaiden met Belgische vlaggen en waren veelal gekleed in zwart, geel en rood, de nationale kleuren. De demonstranten wilden vooral het land behouden en 177 jaar België niet opgeven. Het waren overwegend Franstaligen en Brusselaars. Enkele Nederlandstaligen droegen protestborden als 'België Best' en 'Wij willen Belg blijven'. Het gezelschap was echter overwegend Franstalig. Hier en daar leidde dat tot koddige situaties. Bij het eindpunt van de mars bijvoorbeeld deden velen zich tegoed aan Belgische lekkernijen als wafels en friet, hoewel de Franstalige frietverkoper pertinent weigerde Vlaams te spreken. 

Tot een confrontatie met de Vlamingen kwam het niet. De 'Mars voor de Eenheid' werd een spontaan initiatief van de Luikse ambtenaar Marie-Claire Houard, die zich ongerust maakte over de Belgische eenheid. ,,Ons land is te klein om nog in kleine stukken te worden verdeeld, vooral in het huidige Europa'', stelde ze in een petitie van bijna 140.000 handtekeningen. Partijen als Vlaams Belang en het Vlaams-nationalistische N-VA willen van deelstaat Vlaanderen een republiek maken. N-VA is betrokken bij de aanslepende kabinetsformatie, waar tegenstellingen tussen Vlamingen en Walen zijn verscherpt.  De formatie duurde toen al 161 dagen. De besprekingen naderden begin januari het Europees lengterecord van 208 dagen, dat nu nog in Nederlandse handen is. De betogers riepen kibbelende politici op tot een 'generaal pardon' bij de ruzie-achtige kabinetsformatie. Waalse en Vlaamse partijen zouden elkaars kritiek moeten vergeven. Bij de betoging waren politici grotendeels afwezig. Uitzonderingen waren de partijvoorzitters Elio Di Rupo (Waalse socialisten) en Joëlle Milquet (ook madame Non genoemd, omdat die zich steeds tegen alles verzette en meermaals terugkwam op eerder gemaakte afspraken)

Door de onverzettelijke houding van de Franstalige politici groeide in Vlaanderen de steun voor onafhankelijkheid zienderogen. De kern van het probleem is het gebrek aan respect voor de Nederlandse taal en cultuur. Toen men een aantal Franstalige betogers in het Nederlands vroeg waarom zij betoogden voor de eenheid van het land, was het antwoord: 'Ca ne sert à rien de poser des questions en néerlandais, je ne comprends pas un mot'. Hoe kan je verwachten dat men gehecht blijft aan een 2-talig federaal België indien één gemeenschap zelfs de moeite niet doet om de taal van de meerderheid te begrijpen? De dag dat de Franstaligen massaal Nederlands zouden leren en bereid zouden zijn in Vlaanderen Nederlands te spreken met de lokale overheid (hét probleem van Brussel-Halle-Vilvoorde), denk ik dat het probleem onmiddellijk zou zijn opgelost, maar ik vrees dat ik lang zal moeten wachten. In eigen land stelt het Belang de operatie Vlaamse onafhankelijkheid voor om uit de impasse te geraken. Operatie Vlaamse onafhankelijkheid, zo heet het boek dan ook, waarmee de grootste partij van Vlaanderen (zonder kartelvorming, maar wel ondemocratisch verklaard, ook al is het democratisch verkozen!) zijn visie over de stap naar een onafhankelijk Vlaanderen rationeel uit de doeken wil doen. Voor Brussel ziet de partij een toekomst als autonoom stadsgewest binnen Vlaanderen, waar de Franstalige Brusselaars dezelfde politieke autonomie zouden houden, aldus Kamerfractieleider Gerolf Annemans. Het boek wil in de eerste plaats demystificeren over wat het separatisme en onafhankelijkheidsdenken in Vlaanderen is. Het is geen wildebrasserij of zwaaien met de Leeuw. Er moet een vorm van radicalisme inzitten, maar ook een vorm

Vlaamse Onafhankelijkheid

van rationaliteit. En dat hebben we met dit boek willen illustreren. De VB-topman voelt zichzelf moreel verplicht om in de slotfase van België met dat alternatief naar buiten te komen. Het boek werd overigens naar alle Franstalige parlementsleden in ons land gestuurd. Ondanks de naam van het boek willen we het signaal geven dat we in goed nabuurschap met onze zuiderburen willen leven. Annemans heeft trouwens naar eigen zeggen de indruk dat men in Franstalig België reeds verder vooruitdenkt dan de Vlaamse politieke actoren. Volgens hem hebben de Franstaligen de tendensen in Vlaanderen onbewust versterkt, maar zijn die nu niet meer te onderschatten. Het boek is onderverdeeld in 4 hoofdstukken: bevoegdheidsoverdrachten, fiscale autonomie, de Vlaamse rand en Brussel. De schrijver is er van overtuigd dat het voorstel rond Brussel kan worden gepresenteerd aan de Franstaligen in Brussel. Volgens de Kamerfractieleider is het voor Vlaanderen van belang dat Brussel daar deel van uitmaakt.  Dan zal Vlaanderen echter rekening moeten houden met de politieke feiten en emotionele gevoeligheden. Daarom moet er een open dialoog met de Franstalige Brusselaars komen om een compromis te bereiken over de toekomst van Brussel in een Vlaamse staat. Dit impliceert dat de Franstalige Brusselaars ruime autonomie zullen moeten krijgen binnen de schoot van de Vlaamse staat, luidt het. Vlaams Belang grijpt de huidige communautaire koorts aan om zich ten volle te profileren via haar separatistische discours. De partij bracht zopas een boek uit met een titel die het partijstandpunt duidelijk stelt: 'Operatie Vlaamse onafhankelijkheid' ! Louis Tobback, de éminence grise par excellence van de sp.a, zag in de aanstelling van de drie koninklijke bemiddelaars door de koning een 'schijnvertoning', die niets zou oplossen. Trouwens, vooraleer aan een staatshervorming te beginnen moeten eerst B-H-V en de benoeming van 'die drie verdomde burgemeesters' opgelost worden.  Verkiezingen ziet hij niet zitten wegens niet grondwettelijk. ' We gaan Zimbabwe toch niet achterna hoop ik.' !

Koning weigerde het ontslag van de regering

Ik zeg het reeds twee jaar, en ik zal het blijven zeggen: voordat je communautair om het even wat wilt doen, moet je een oplossing vinden voor Brussel-Halle-Vilvoorde. Daar moet je toch niet slim voor zijn om dat te vatten, en voor alle duidelijkheid reken ik mij niet bij de slimmen. Of je nu een Copernicaanse revolutie wil teweegbrengen, of je stuurt er mijn vriend Lambertz op af, of je doet wat je wil. Op het einde word je altijd geconfronteerd met B-H-V en met die drie verdomde niet-benoemde burgemeesters. En als Leterme gewoon blijft verder regereren zonder instemming van de kiezer, dan moet hij eens goed nadenken waar hij mee bezig is. V olgens het Vlaams Belang is een onafhankelijk Vlaanderen veel realistischer dan sommigen wel denken. De voorstellen om tot die scheiding te komen zijn dan ook minder radicaal dan vroegere VB-standpunten. Zo ziet Vlaams Belang voor Brussel een speciaal statuut weggelegd, waarin het binnen Vlaanderen toch politieke autonomie behoudt en Franstaligen er nog steeds hun zeg hebben. VB-topman Gerolf Annemans denkt zelfs dat de meeste Franstaligen al veel meer rekening houden met een splitsing van België dan vele Vlamingen. Volgens hem hebben ze het voor een deel aan zichzelf te danken dat de splitsing in Vlaanderen weer zo hoog op de agenda is komen te staan.

Belgisch minister van Staat  Louis Tobback

Volgens N-VA-voorzitter Bart De Wever bestaat er in Vlaanderen geen Franstalige minderheid, enkel 'migranten die zich dringend moeten aanpassen'. Dat heeft hij verklaard op de RTBF-radio. Voorzitter De Wever was door de Franstalige openbare omroep uitgenodigd om te komen antwoorden op vragen van luisteraars. 'Ik vind niet dat er een Franstalige minderheid bestaat in Vlaanderen', antwoordde hij gevat en bondig op een van de vragen. 'Er zijn wel Franstalige migranten die zich moeten aanpassen, net zoals de Oost-Europese, Turkse en Marokkaanse migranten.'  'Die andere bevolkingsgroepen krijgen ook niet te horen: 'Jullie zijn te talrijk, nu wordt het Arabisch een officiële taal'. Dat zou al te gek zijn. Nergens in de hele wereld zou men een dergelijke logica aanvaarden'. De N-VA-voorzitter wilde alleszins niet voor onverdraagzaam worden versleten. 'Iedereen is welkom in Vlaanderen. Men kan er Frans blijven spreken. Alleen vragen De Vlamingen dat de officiële taal en cultuur, het Nederlands en het Vlaams, behouden blijven en dat er niet denigrererend wordt gedaan naar het overgrote deel van de bevolking.' De tijd van het kolonialisme is voorbij.Volgens De Wever had België als natie gered kunnen worden als de Franstaligen in de jaren '20 en '30 waren ingegaan op het Vlaams voorstel om het land tweetalig te maken. Maar momenteel heeft België weinig toegevoegde waarde, zeker met de evolutie in de richting van meer deelstaten en meer Europa, zo herhaalde hij zijn bekende stelling. De Belgische identiteit is volgens de N-VA-voorzitter wel terug te vinden in Brussel, 'historisch gezien een Vlaamse stad, die Franstalig werd gemaakt'. Vermits Brussel het kind van België is, moeten de twee ouders (Vlaanderen en Wallonië) er zich volgens De Wever over ontfermen. Op het hoofdkwartier van de N-VA liepen daarop enkele zeer agressieve reacties binnen op het interview, waaronder doodsbedreigingen aan het adres van de N-VA-voorzitter.

Als we berekenen, dat elke Vlaming, van baby tot bejaarde, per dag 4 euro afdraagt om de geldstroom naar Wallonië te garanderen,  dan is dat voor een gezin met 4 personen jaarlijks een bijdrage van 5.840 euro, een bijzonder verontrustend gegeven. M.a.w., een Vlaams gezin dat om de 5 jaar een ' gratis ' auto van 29.200 euro ' schenkt ' aan Wallonië is niet relevant voor de huidige financiële situatie, waarin velen tegenwoordig verkeren. Ook aan het koningshuis in ons land betalen we dagelijks 3 euro i.p.v. de steeds gesuggereerde 1 euro. Franstalig België moet beseffen dat ze zelf voor hun broodwinning moeten zorgen. Immers, met het uitgespaarde geld zou Vlaanderen nieuwe gebouwen voor gehandicapten, ouderlingen en schoolkinderen kunnen financieren en het vergrijzingsprobleem aanpakken. Nu gaan deze overgehevelde centen gewoon verloren en krijgen de Vlamingen er niets voor terug. Het resultaat van die continue Vlaamse geldstroom is dat Wallonië arm zal blijven. Het socialistische overheidsapparaakt misbruikt het geld om kiezers te kopen, via overheidsspotjes en ongecontroleerde werkloosheidssteun. In plaats van het geld te gebruiken voor de opbouw en reorganisatie van hun economie. Zels aan Waalse kant maken sommigen nu de analyse, dat enkel wanneer de transferts stoppen, Wallonië zelfredzaam zal worden. De mythe van de omgekeerde transferts is een bewust in stand gehouden politieke leugen, die enkel dient om de hedendaagse transferts goed te praten. Een Belgenmop vertelt dat de verdedigers van de Belgische Unie beweren dat, in vroegere tijden, het geïndustrialiseerde en welvarende Wallonië haar rijkdom deelde met het agrarische en arme Vlaanderen!

Splits !

Vlaanderen dient nu ook maar eens een belangrijke openbare rol te spelen en het publiek aan te zetten tot eliminatie van parasieten en waardeloze eigenschappen, die sommige sociale omstandigheden ondermijnen. De politiek moet gestimuleerd worden om daadwerkelijk actie te ondernemen. Als dit zover is, dient onze deelregering alles op alles te zetten, om diegenen die verantwoordelijk zijn, te overtuigen van het feit, dat het tijd is om stappen te zetten en orde in de chaos te scheppen. Over het algemeen weten ons Vlaamse politici wat de burger wenst, en zijn ze ook daadwerkelijk bereid hun talenten en energie te investeren, om hun doel te bereiken. Zelfs in het rijke Westen blijven nog heel wat mensen in de armoede steken. Ernstige mensen en gezaghebbende internationale instellingen hebben België (zowel de vorige regeringen als de huidige) er voor gewaarschuwd dat er niet voldoende maatregelen genomen werden, om de problemen van de vergrijzing aan te pakken en op te lossen. Dan hebben zij het o.a. over noodzakelijke overschotten op de begroting van nul komma zoveel procent, pakweg 1 miljard euro. Een fenomeen, zo vrezen velen, dat door de stijgende levensduurte nog zal toenemen. In Wallonië zou men meer dan 270.000 extra arbeidsplaatsen moeten scheppen (een stijging van ruim 30 % !) en men zou er bovendien de nodige mensen voor aan het werk moeten krijgen. Armoedeanalyse is echter geen sinecure, maar het armoedebeleid mag zeker niet radicaliseren in een strijd tegen de rijkdom. In de top van de meest welvarende staten van de Europese Unie, bekleedt Vlaanderen - zelfs met het relatief arme Brussel - (na Luxemburg en Ierland) de derde plaats. Men kan dus spreken van een verdienstelijke bronzen medaille. Vlaanderen is binnen België ook goed voor ruim 80 % van de export. Het einde van België nadert met rasse schreden. Het vooruitzicht dat de Franstaligen straks wel eens met dat Vlaams Belang aan de federale onderhandelingstafel moeten gaan zitten, bezorgt hen koude rillingen. Het is de ultieme nachtmerrie voor Leterme, Di Rupo en co. De Franstalige politici maken zich geen illusies: Dat betekent

Stadhuis en omgeving Antwerpen

het einde van België, lieten ze daarover in gesprekken verstaan. Voorlopig houden de Franstaligen nog vast aan het unitaire België omdat Wallonië en Brussel het Vlaamse geld nodig hebben en niet zonder de miljardentransfers kunnen. De dag dat die geldstroom in vraag wordt gesteld of drooggelegd, heeft België ook voor Wallonië geen enkele meerwaarde meer en hoeft het ook voor hen niet langer. Als de Vlamingen het tegen dan nog niet gedaan hebben, zullen de Franstaligen België begraven. Als België ophoudt te bestaan, moeten we een splitsingsscenario niet dramatiseren. Als het in onderling overleg gebeurt, dan zal de internationale gemeenschap de nieuwe situatie misschien niet onmiddellijk toejuichen, omdat het ook andere regio's op ideeën kan brengen, maar we zullen in elk geval wel worden erkend! Nu al stellen velen zich de vraag of ze hun belastingen nog verder zullen blijven betalen, omdat ze zich economisch gegijzeld voelen door het wanbeleid van de huidige regering Leterme. 

President Hamid Karzai van Afghanistan

Vier Belgische F-16's vertrokken naar het Zuid-Afghaanse Kandahar voor de operatie ' Guardian Falcon '. Dat besliste Pieter De Crem eerder dit jaar. Defensie ontkende ook, dat ons land grondtroepen zou sturen. Op die luchtmachtbasis zijn bijna 14.000 NAVO-militairen en burgers tewerkgesteld. De Belgische groep  bestaat uit 8 piloten, 56 mecaniciens, 16 veiligheidsmensen, enkele verpleegsters en het onderhoudspersoneel. De opdracht vindt plaats in het kader van de internationale ISAF-vredesmacht van de NAVO, die het regime van president Karzai helpt in de strijd tegen de Taliban. Hun hoofdopdracht bestaat erin om luchtsteun te verlenen aan de ISAF-troepen op de grond en aan het Afghaans Nationaal Leger. Dat gebeurt op vier manieren. Eerst is er de 'Show op Presence', wat op lage hoogte en met hoge snelheid de vijand overvliegen inhoudt en wat ontradend moet werken.  Secundo is er de 'Show of force', of het afvuren van waarschuwingssalvo's. Een derde opdracht begeleidt en beschermt militaire konvooien, het verkennen van routes met geavanceerde sensoren en als afschrikken niet werkt, dan gaan de piloten daadwerkelijk over tot preciese luchtaanvallen. Alle piloten beschikken over een overlevingskit, die speciaal aan het Afghaanse terrein is aangepast. Amerikaanse storingsapparatuur op de Belgische Pandurpantsers in Afghanistan bleek intussen een onverwacht neveneffect te hebben. Volgens de neutrale vakbond ACMP klagen alle bemanningsleden na elke opdracht over hoofdpijn en misselijkheid. Twee militairen werden al door de artsen vrijgesteld en het leger onderzoekt de klachten. In hun strijd tegen de VN-troepen gebruiken de Taliban - net zoals Al Qaida in Irak - van op afstand tot ontploffing gebrachte bermbommen of andere hinderlagen om dood en vernieling te zaaien onder de passerende konvooien.

Ook het Pakistaanse leger heeft een operatie gelanceerd tegen Talibanstrijders die zich schuilhouden in de federaal bestuurde stammengebieden, waar Bajaur deel van uitmaakt. Tienduizenden mensen vluchtten naar het naburige Boven-Dir, een district in de Noordwestelijke Grensprovincie.  Ongeveer 12.000 gezinnen hebben Bajaur reeds verlaten. Men stelt dat bij hevige bombardementen en artillerievuur in de voorbije dagen ongeveer twintig burgerslachtoffers vielen in de dorpen Loi Sam, Banda Rashakai, Sadiqabad, Inayat Killey, Tang Khata en Charmang. Alle scholen werden gesloten en omgebouwd tot kampen in de gebieden Munda, Jandol, Samar Bagh, Mayar en Talash van Boven-Dir. De organisatoren van het Al Khidmat-kamp, door de partij Jamaat Islami opgericht, tellen naar eigen zeggen 50.000 ontheemden. Ze zorgen voor voedsel, medicijnen en andere levensmiddelen. De bevolking is niet alleen naar Beneden- en Boven-Dir getrokken, ook naar Peshawar, Mardan, en Charsadda, aldus de minister van Informatie in de Noordwestelijke Grensgebieden, Mian Iftikhar Hussain.

Het geweld stak de kop op toen de Pakistaanse Talibanstrijders op 8 augustus 2008 ongeveer tweehonderd soldaten die Loi Sam wilden binnengaan, onder vuur namen. Strijders bezetten Loi Sam, het handelscentrum van Bajaur, tien maanden geleden. Op 9 augustus reageerde het leger met hevige bombardementen. Het gebied ligt nu bezaaid met dode lichamen en uitgebrande autowrakken. De wetteloosheid in de grensgebieden neemt toe nu de Taliban in Afghanistan sterker worden. Honderden strijders van Taliban en al-Qaeda staken eenvoudig de grens over naar Pakistan nadat buitenlandse troepen onder leiding van de Verenigde Staten eind 2001 het bewind in Kaboel ten val brachten. De Amerikanen zetten Pakistan nu vooral onder druk de opstandelingen in zijn grensgebieden aan te pakken.

Ontwikkelingen zoals de klimaatverandering en escalerende religieuze conflicten bedreigen onze gemeenschappelijke toekomst. Daarom dienen mensen uit de hele wereld best samen te komen in fora, om de internationale politiek te beïnvloeden. Het gemeenschappelijk doel zou moeten zijn om - met de inzichten en waarden van deze wereldburgers -, internationale beslissingen te beïnvloeden, zodat deze niet uitsluitend door de politieke elite en onbetrouwbare bedrijven worden genomen. Surfers op het web dienen zich in te zetten voor een vredelievende en rechtvaardige wereld en voor globalisering met een menselijk gezicht. In onze samenhangende wereld hebben politieke leiders en ondernemingen een aanzienlijke invloed op ons allemaal. Om de macht van onze wereldleiders en internationale ondernemingen te compenseren bouwt men daarom best een invloedrijke beweging van burgers zonders grenzen uit. Hoewel die niet over dezelfde middelen als regeringen, ondernemingen of de media beschikken, kunnen miljoenen mensen vanuit de hele wereld gemobiliseerd worden. Op die manier kan een internationale publieke opinie over belangrijke onderwerpen als armoede, klimaatveranderingen, mensenrechten en internationale veiligheid ontstaan. Een publieke opinie waar men niet om heen kan. Met de laatste technologie is men in staat om gewone mensen uit de hele wereld in snel contact te brengen met internationale besluitvormers, ondernemingen en de media.  Via e-mails en tekstberichten zou men op de hoogte gehouden kunnen worden van nieuwe campagnes en mogelijkheden om on- en offline mee te doen aan campagnes voor dringende internationale vraagstukken.

Naar vorige rubriek - naar volgende rubriek